Hoofdtekst
Oan dizz' kant Grins stie in slot. Dêr wenne in skatrike keardel yn. As dêr skoaijers en skoaisters kommen, dan krigen dy dêr hwat to drinken.
Wie't drinken op, dan sei er: "Wolle jimme myn fé us sjen?" En dan brocht er dy minsken nei de stâl. Dêr wie 't ien great gejammer fan minsken. Hwant alle skoaijers, dy't dêr kommen, dy boun er dêr op 'e stâl fêst en dy krigen noait wer hwat to iten of to drinken. Dy moesten dêr allegear stjerre.
Op it lêst is de plysje der achter kom en doe ha se dy rike hear yn 'e gefangenis set.
Letter spoeke it dêr yn dy stâl. Dan gong it altyd op in gûlen.
Wie't drinken op, dan sei er: "Wolle jimme myn fé us sjen?" En dan brocht er dy minsken nei de stâl. Dêr wie 't ien great gejammer fan minsken. Hwant alle skoaijers, dy't dêr kommen, dy boun er dêr op 'e stâl fêst en dy krigen noait wer hwat to iten of to drinken. Dy moesten dêr allegear stjerre.
Op it lêst is de plysje der achter kom en doe ha se dy rike hear yn 'e gefangenis set.
Letter spoeke it dêr yn dy stâl. Dan gong it altyd op in gûlen.
Beschrijving
In een slot woonde vroeger een schatrijke kerel. Schooiers bezochten hem vaak om iets te drinken te krijgen. Als ze uitgedronken waren, vroeg de man aan zijn 'gasten' of ze zijn vee wilden zien. In de stal bleken geen dieren aanwezig, alleen vastgebonden, jammerende mensen. Alle schooiers die bij hem om eten en drinken kwamen, bond hij daar vast zodat ze uiteindelijk stierven. Op een dag is de politie erachter gekomen en de rijke baas achter de tralies verdwenen. Later spookt het in dezelfde stal: er is dan gehuil te horen.
Bron
Collectie Jaarsma, verslag 174, verhaal 7 (archief MI)
Commentaar
15 oktober 1966
Naam Locatie in Tekst
Grins 
Grins 
Datum Invoer
2013-03-01 14:46:21