Hoofdtekst
Der wie us in rike, geseten boer. Dy wie diaken yn 'e tsjerke. Hy wenne in hiel ein fan 'e hurde wei. Hy moest wol trije, fjouwer stikken lân del om op 'e wei to kommen.
Op in kear moest er nei in tsjerkeriedsforgadering. Doe't er fan hûs gong, snijde 't al, mar doe't er werom kom noch folle mear. Der wie net in paed mear to finen. It snijde mar ticht om him hinne. Doe't er op healwei wie, seach er neat mear. Hy dwaelde mar om en hy dwaelde mar om en 't wie al dik nacht. Hy seach gjin útkomst mear. Hy wie sà warch en siet fol snie.
Doe foel er op 'e knibbels en bidde om útkomst. Hy frege of er thúskomme mocht, dan soed er syn bêste koe forkeapje en de opbringst oan 'e earme minsken jaen.
Doe't er wer stean gong wie 't krekt as seach er alles oars om him hinne. Hy foun it paed werom en kom sa op 'e plaets. Deawarch en ynein kom er thús. Hy kom yn 'e waermte en gong op bêd. En hy foel gau yn 'e sliep.
Mar de oare moarns doe't er wekker woarde, tocht er: "dat en dat ha 'k biloofd." It bigreate him tige. Hy wie bihâlden, mar de dankberheit wie al wer oer. Hy siet raer mei it gefal yn 'e mage.
In pear dagen letter kom der in koopman. Dy sei: "Is der ek handel?"
"Ja," sei de boer, "ik ha in geit to keap en in koe. Mar jo matte se beide tagelyk keapje. Ik mat foar de geit achthûndert goune barre en foar de koe sechstich goune."
De koopman foun dat nuver en raer, mar de koop gong oan.
De sneins die de boer it jild dat er foar de koe bard hie yn 'e pong fan 'e diakonij. Dat wienen dus sechstich goune. Nou hied er him oan syn bilofte hâlden en hied er syn plicht dien, tocht er.
Mar doe't er dy nachts op bêd lei, kom de geit by him en dy seach him raer oan. En de koe kom ek by him en dy seach him al sa raer oan. Hy koe dy dieren mar net by him wei krije, dat hy krige de hiele nacht net in wink yn 'e egen. De oare nachts wie 't krektengelyk.
Hy koe't op 't lêst net mear foarelkoarhâlde. De hiele wike slepte er net. Dat de saterdeis wist er hwat him de oare deis to dwaen stie. Hy die de sneins safolle jild yn 't diakonijpûdtsje as er foar de geit bard hie.
Doe krige de boer wer rêst en koed er nachts wer sliepe.
Op in kear moest er nei in tsjerkeriedsforgadering. Doe't er fan hûs gong, snijde 't al, mar doe't er werom kom noch folle mear. Der wie net in paed mear to finen. It snijde mar ticht om him hinne. Doe't er op healwei wie, seach er neat mear. Hy dwaelde mar om en hy dwaelde mar om en 't wie al dik nacht. Hy seach gjin útkomst mear. Hy wie sà warch en siet fol snie.
Doe foel er op 'e knibbels en bidde om útkomst. Hy frege of er thúskomme mocht, dan soed er syn bêste koe forkeapje en de opbringst oan 'e earme minsken jaen.
Doe't er wer stean gong wie 't krekt as seach er alles oars om him hinne. Hy foun it paed werom en kom sa op 'e plaets. Deawarch en ynein kom er thús. Hy kom yn 'e waermte en gong op bêd. En hy foel gau yn 'e sliep.
Mar de oare moarns doe't er wekker woarde, tocht er: "dat en dat ha 'k biloofd." It bigreate him tige. Hy wie bihâlden, mar de dankberheit wie al wer oer. Hy siet raer mei it gefal yn 'e mage.
In pear dagen letter kom der in koopman. Dy sei: "Is der ek handel?"
"Ja," sei de boer, "ik ha in geit to keap en in koe. Mar jo matte se beide tagelyk keapje. Ik mat foar de geit achthûndert goune barre en foar de koe sechstich goune."
De koopman foun dat nuver en raer, mar de koop gong oan.
De sneins die de boer it jild dat er foar de koe bard hie yn 'e pong fan 'e diakonij. Dat wienen dus sechstich goune. Nou hied er him oan syn bilofte hâlden en hied er syn plicht dien, tocht er.
Mar doe't er dy nachts op bêd lei, kom de geit by him en dy seach him raer oan. En de koe kom ek by him en dy seach him al sa raer oan. Hy koe dy dieren mar net by him wei krije, dat hy krige de hiele nacht net in wink yn 'e egen. De oare nachts wie 't krektengelyk.
Hy koe't op 't lêst net mear foarelkoarhâlde. De hiele wike slepte er net. Dat de saterdeis wist er hwat him de oare deis to dwaen stie. Hy die de sneins safolle jild yn 't diakonijpûdtsje as er foar de geit bard hie.
Doe krige de boer wer rêst en koed er nachts wer sliepe.
Onderwerp
AT 1553 - An Ox for Five Pennies 
AT 1553 - An Ox for Five Pennies 
ATU 1553 - An Ox for Five Pennies.
ATU 1553 - An Ox for Five Pennies.
Beschrijving
Een rijke boer komt na een kerkeraadsvergadering vast te zitten in de sneeuw. Hij valt op zijn knieën en belooft dat als hij snel veilig thuiskomen mag, hij zijn beste koe zal verkopen en de opbrengst aan de armen zal geven. Als hij opstaat weet hij de weg te vinden en komt doodmoe thuis. De volgende dag is zijn dankbaarheid over en zit hij met het geval in zijn maag. Als er een paar dagen later een koopman langskomt, zegt de boer dat hij een geit en een koe te koop heeft, maar dat de koopman ze allebei tegelijk moet kopen. De geit kost achthonderd gulden en de koe kost zestig gulden. Hoewel de koopman dit raar vindt, gaat de koop toch door. De boer doet die zondag de zestig gulden in de collectezak van de diakonie. Hij vindt dat hij zich aan zijn belofte heeft gehouden en dat hij zijn plicht heeft gedaan. Maar als hij 's nachts op bed ligt, komen de geit en de koe bij hem staan en kijken hem heel raar aan. Het lukt hem niet om de dieren kwijt te raken, en hij doet geen oog dicht. Dit gaat zo de hele week door. De volgende zondag stopt hij de achthonderd gulden die hij voor de geit gekregen heeft in de collectezak van de diakonie. Vanaf die dag kan de boer 's nachts weer rustig slapen.
Bron
Collectie Jaarsma, verslag 177, verhaal 1 (archief Meertens Instituut)
Commentaar
21 april 1967
An Ox For Five Pennies
Datum Invoer
2013-03-01 14:46:21