CJ021302

Der wie in snikkefearder, dat wie Hindrik Haukes, dy hie syn snikke krekt nij opfervje litten. De snikke lei foar de wâl, en hy waerd net brûkt. Mar it eigenaerdige wie, dat der hyltyd opnij skrammen opkamen.
Dat koe neffens Hindrik Haukes allinne mar komme as er troch de slûs farde en dêr oanskaefde.
Hindrik Haukes woe witte hoe't it kaem en paste op. Hy gong der op in joun hinne, mar doe lei de hiele snikke der net. De snikke wie fuort. Dit is in nuver spul, tocht Hindrik Haukes, de snikke kin dochs net út himsels to farren gean.
Wylst er dêr sa stie, wie 't ynienen plof. Dêr lei de snikke wer toplak. De touwen waerden fêst lein en doe seach er de lju oan wâl gean. Och, och, hwat in folk. 't Wienen allegear notabelen fan it doarp. Hindrik Haukes tocht: ik wol wite hwer't dat folk hinne giet, dat de oare jouns gong er lizzen yn 'e bollesael foaroan yn 'e kop fan 'e snikke, dêr't er him forskûl hâldde.
Ja, dêr kamen de hearen en dames wer oan. De touwen waerden losmakke. En doe hearde er dúdlik ien fan 'e hearen sizzen:
Over de bossen,
over de bomen;
over de bergen,
over de grote waterstromen.
En zo komen wij in de stad Parijs.
En joep - dêr gong it hinne.
Hindrik Haukes tinkt: dat sil ik ûnthâlde, dat sil'k ek ris dwaen.
De hiele nacht wie 't folkje yn Parys dêr't se feestfierden en de oare moarns hearde er ien sizzen:
Over de bossen,
over de bomen,
over de bergen,
over de grote waterstromen.
En zo komen wij weer thuis.
Sels hied er dy nachts net út 'e snikke wei west, hwant dat doarst er net to dwaen.
Doe't se wer goed en wol thús wienen en 't folk de snikke forlitten hie, die Hindrik Haukes der in slot op. Doe koenen dy oaren de snikke net wer brûke.
Mar hy woe der sels al ris in kear gebrûk fan meitsje.
By dy gelegenheit noadige hy in hiele protte freonen út. Dy krigen in gratis tocht nei Parys en dêr waerd feest fierd op s_n kosten.
Mar doe't se de oare moarns wer op hûs ta soenen, en hy de snikke losmakke hie, sei er de spreuk forkeard op. Hy sei net 'over', mar 'door'.
Hy sei:
Door de bossen,
door de bomen,
door de bergen,
door de grote waterstromen
zo komen wij weer thuis.
Mar doe gong it wol sà raer. Alle minsken waerden troch elkoar rammele. Se krigen stompen en slaggen fan 'e takken en se waerden dweiltrochwiet en rekken ûnder 'e modder en har gesichten en hannen wienen allegear skramd en skeind.
En de snikke wie sa skansearre, dat dy wie noait mear to brûken.

SINSAG 0511 - Über Weg und Steg    SINSAG 0511 - Über Weg und Steg   

Een man kwam erachter dat de notabelen 's nachts zijn schuitje gebruikten. Als ze een toverspreuk spraken, vloog het schuitje zo naar Parijs, waar ze dan heel de nacht feest vierden. Hij besloot dat ook eens met zijn vrienden te doen, en ze hadden een leuke nacht in Parijs. Maar toen ze weer terugwilden, sprak de man de toverspreuk verkeerd uit. In plaats van 'over de bossen, over de bomen, over de bergen, enz.' zei hij 'door de bossen, door de bomen, door de bergen, enz.' De terugweg was hierdoor zeer ruw, iedereen werd flink door elkaar geschud. En het schuitje raakte zo beschadigd dat het nooit meer gebruikt kon worden.

Corpus Jaarsma, verslag 213, verhaal 2

26 juni 1967

Über Weg und Steg

Hindrik Haukes    Hindrik Haukes   

Parijs    Parijs   

2013-03-01 14:46:21