Hoofdtekst
GE: Graad Engels
JB: Jaap Brand
GE: Hij had.. hij heeft net verteld: hij hei ein dochter en die dochter die trouwde met en eh… ‘ne flinke boerenzoon. Dae dao wal iets in zoog, want det waas en gesitueerde boer, veur zover me det kós beoordeilen. Dae trouwde met die doch.. die dochter, maar die dochter die haet ’t neet lang overlaefd, det huwelijk. Die is eigenlijk gestorven. Die waas al zekelijk wie ’n um trouwde. Maar dae ging daor boeren en Jan dae lag d’r het bielke bee neer. In deze zin det ‘m dus zich terugtrok oet het bedrief.
En eh.. daen angere boer dae boerde good, det waas enne wakkere kerel, maar dae haet gruwelijk pech gehad in het begin ouch nog met het vieh. Dae koch zich een paar nee kui. Binnen dree wèken waren die kui allebei weer kapot. En zien peerd veel um doëd in de ker. En zoe mier, dus det bleven stiëds…
JB: Ja.
GE: En toen, ten inje raod, is dae mins… eh.. misjien nao veul overleg, det weit ich neet, is dae naor enne geestenbezweerder gegangen en det waas het Menke van Genk. Det kwam dus oet de Belgische Kempen. Genk, daor kwaam dae vandaan. Daor ging dus ziene knecht ging daor met een rietuug haen en het Menke van Genk det kwaam dus mit naor die boerderij en det confereerde, of overlaog dan met d’n neeën boer. En mit d’n aojen boer, dae dao nog ouch bee inwoënde. En dae zag: “Ich mót hee eine nacht.. einen nocht mót ich hee sjlaopen.” [gerinkel van servies op de achtergrond] En dae naam in dae nocht naam dae contact mit d’n boze geest, hè. En toen e ‘s morgens dan eh.. ehweh.. doe ze ‘sjmorgens dan beeëin zoten aan de kóffie doe zaet e: “Ich heb dus eh.. as g.. advies gaef ik uch dit: eeder stök vieh det ge koopt, of det ge kriegt, det dus neet eigen is op het bedrief, dat mót ge huup-truuk op e stal zetten. Um het efkes te verklaoren: de’s truuk huup, dus het achterste voren.
JB: O! Juist. Terug, ja, ja, ja.
GE: Dat moest dus één keer huup-truuk op e stal.
JB: Juist.
GE: En dan zou het dus gespaard blijven. Deed men dat.. dieh men dat neet, ik heb alweer geen Heldens gesproken, maar dieh me det neet, dan zoe het dus wel dezelfde waeg gaon. En det haet dae, jóngen boer, det haet dae tot minstens 1900 haet dae det regelmótig gedaon.
JB: Jaap Brand
GE: Hij had.. hij heeft net verteld: hij hei ein dochter en die dochter die trouwde met en eh… ‘ne flinke boerenzoon. Dae dao wal iets in zoog, want det waas en gesitueerde boer, veur zover me det kós beoordeilen. Dae trouwde met die doch.. die dochter, maar die dochter die haet ’t neet lang overlaefd, det huwelijk. Die is eigenlijk gestorven. Die waas al zekelijk wie ’n um trouwde. Maar dae ging daor boeren en Jan dae lag d’r het bielke bee neer. In deze zin det ‘m dus zich terugtrok oet het bedrief.
En eh.. daen angere boer dae boerde good, det waas enne wakkere kerel, maar dae haet gruwelijk pech gehad in het begin ouch nog met het vieh. Dae koch zich een paar nee kui. Binnen dree wèken waren die kui allebei weer kapot. En zien peerd veel um doëd in de ker. En zoe mier, dus det bleven stiëds…
JB: Ja.
GE: En toen, ten inje raod, is dae mins… eh.. misjien nao veul overleg, det weit ich neet, is dae naor enne geestenbezweerder gegangen en det waas het Menke van Genk. Det kwam dus oet de Belgische Kempen. Genk, daor kwaam dae vandaan. Daor ging dus ziene knecht ging daor met een rietuug haen en het Menke van Genk det kwaam dus mit naor die boerderij en det confereerde, of overlaog dan met d’n neeën boer. En mit d’n aojen boer, dae dao nog ouch bee inwoënde. En dae zag: “Ich mót hee eine nacht.. einen nocht mót ich hee sjlaopen.” [gerinkel van servies op de achtergrond] En dae naam in dae nocht naam dae contact mit d’n boze geest, hè. En toen e ‘s morgens dan eh.. ehweh.. doe ze ‘sjmorgens dan beeëin zoten aan de kóffie doe zaet e: “Ich heb dus eh.. as g.. advies gaef ik uch dit: eeder stök vieh det ge koopt, of det ge kriegt, det dus neet eigen is op het bedrief, dat mót ge huup-truuk op e stal zetten. Um het efkes te verklaoren: de’s truuk huup, dus het achterste voren.
JB: O! Juist. Terug, ja, ja, ja.
GE: Dat moest dus één keer huup-truuk op e stal.
JB: Juist.
GE: En dan zou het dus gespaard blijven. Deed men dat.. dieh men dat neet, ik heb alweer geen Heldens gesproken, maar dieh me det neet, dan zoe het dus wel dezelfde waeg gaon. En det haet dae, jóngen boer, det haet dae tot minstens 1900 haet dae det regelmótig gedaon.
Onderwerp
TM 3102 - Belezer geneest mens of dier
TM 3102 - Belezer geneest mens of dier 
Beschrijving
Een jonge boer erfde flinke problemen met het vee van de oude boer, zijn schoonvader (zie ook VODA_042_3a). Zijn dieren gingen allemaal dood. Uiteindelijk liet hij een geestenbezweerder uit de Belgische Kempen komen, het Mannetje van Genk. Deze geestenbezweerder zocht contact met de boze geest en vertelde de boer dat hij nieuw vee voortaan de eerste keer achterstevoren op stal moest zetten. Dat heeft de boer tot tenminste 1900 regelmatig gedaan.
Bron
Radio-uitzending Vonken onder de As (NOS)
Commentaar
Dit verhaal staat ook in het boek: Det dank'tich d’n duvel - Volksverhalen tussen Peel en Maas (1977) – Graad Engels, p. 35-36
---
Zie ook: LYST195 - Spookdieren
---
Zie ook: ENGELS023 - Spookhuizen
---
Zie ook: LYST195 - Spookdieren
---
Zie ook: ENGELS023 - Spookhuizen
Naam Overig in Tekst
Jan
Jan
het Menke van Genk
het Menke van Genk
het mannetje van Genk
het mannetje van Genk
Heldens
Heldens
Naam Locatie in Tekst
Genk
Genk
de Belgische Kempen
de Belgische Kempen
Plaats van Handelen
Helden
Helden