Hoofdtekst
Skoanheit wenne to Broeksterwâlde. Dy syn mem hie wol us forteld, dat der wenne in skipper yn 'e Broek, dy wie troud en dy hie ien famke. Mar dat famke hie knolfuotten. De skipper syn wiif bigong to sukkeljen en it woarde al minder en minder mei har. Sy fornom wol dat it net goed komme soe, en doe rôp se op in joun de skipper by har. Sy sei: "Ik haw aerdich hwat sieraden - kralen, dûkspjelden ensa. Dû mast hinnegean en forkeapje dat spul en dan mast fan 'e sinten dyst der foar barste, ús famke it naeijen leare litte. Wolst my bilove, datst dat dochste?"
De skipper joech har de hân der op.
Al gau dêrnei is de frou stoarn. De skipper troude wer, mar hy prakkesearre der net mear oer hwat er syn frou biloofd hie.
Mar doe gebeurde it dat se nachts faek leven op it skip hearden. En op in kear sei it fanke: "Heit, ik ha mem op it skip sjoen."
Doe wist de skipper hwer't it leven fan kom yn 'e nacht. Hy gong nei de dûmny ta of dy komme woe. De dûmny kom en dy spruts de forskining oan.
Doe sei se, dat har man moest har sieraden forkeapje en foar it jild, dat hy der foar barde, it famke it naeijen leare litte. As dat folbrocht wie, krige hja rêst.
De dûmny rikke har syn wite bûsdoek ta, ta teken dat it folbrocht wurde soe. Doe't se dy oannom, skroeide dy him by de hannen om't ôf.
De skipper hat syn bilofte hâlden en sy is noait wer sjoen woarn.
De skipper joech har de hân der op.
Al gau dêrnei is de frou stoarn. De skipper troude wer, mar hy prakkesearre der net mear oer hwat er syn frou biloofd hie.
Mar doe gebeurde it dat se nachts faek leven op it skip hearden. En op in kear sei it fanke: "Heit, ik ha mem op it skip sjoen."
Doe wist de skipper hwer't it leven fan kom yn 'e nacht. Hy gong nei de dûmny ta of dy komme woe. De dûmny kom en dy spruts de forskining oan.
Doe sei se, dat har man moest har sieraden forkeapje en foar it jild, dat hy der foar barde, it famke it naeijen leare litte. As dat folbrocht wie, krige hja rêst.
De dûmny rikke har syn wite bûsdoek ta, ta teken dat it folbrocht wurde soe. Doe't se dy oannom, skroeide dy him by de hannen om't ôf.
De skipper hat syn bilofte hâlden en sy is noait wer sjoen woarn.
Onderwerp
SINSAG 0402 - Die versäumte Wallfahrt (Messe, Gabe) 
SINSAG 0402 - Die versäumte Wallfahrt (Messe, Gabe) 
Beschrijving
Toen een schippersvrouw stierf, liet ze haar man beloven dat hij haar sieraden zou verkopen. Van dat geld moest hij hun dochtertje, dat klompvoeten had, laten leren naaien. Maar de man hield zijn belofte niet. De vrouw kwam terug als geest, en de schipper liet de dominee aan haar vragen wat ze wilde. Ze wilde dat hij zijn belofte zou nakomen. Toen de dominee, als teken dat het gebeuren zou, haar zijn witte zakdoek toestak, verbrande deze in zijn handen. De schipper heeft zijn belofte volbracht, en de vrouw is nooit meer gezien.
Bron
Corpus Jaarsma, verslag 219, verhaal 2
Commentaar
1 juni 1967
Die versäumte Wallfahrt (Messe, Gabe).
Naam Overig in Tekst
Broeksterwâlde
Broeksterwâlde
Naam Locatie in Tekst
Broek
Broek
Datum Invoer
2013-03-01 14:46:21