Hoofdtekst
V: verteller
I: interviewer (Jaap Brand)
V: Ehm.. ja, een andere gewoonte wat heel typisch was. Als je van de dagdienst naar boven kwam, dan stond je dus onderaan de schacht te wachten en dan wist je nooit welk weer het boven was. En dat was het eerste wat aan de mensen gevraagd werden die beneden kwamen: hoe is het weer boven? Eh.. daar stapten we op vier etages ondergronds in en dan ging aan een kant gingen de mensen uit de kooi en wij kwamen aan de andere kant erop, dan was dat gesprek moeilijk, maar de man die dan zorgde voor dat sluiten van die deuren, die had bij die lamp die d’r hing, had die ook al op een stuk stalen plaat geschreven hoe het weer boven was. Hè, da wa.. daar was je echt benieuwd naar als je boven komt, nadat je acht uur beneden geweest bent, hoe zal het weer zijn? ’s Morgens ging je soms in het donker naar beneden toe en dan wist je dus ongeveer al wat je te wachten stond. Andere typische was, dat blijkt ook uit een filmpje wat ze opgenomen hebben, dat vrijwel iedereen als die boven uit de kooi stapt, zich omdraait en op de klok kijkt hoe laat het is. Terwijl iedereen zijn eigen horloge bij zich heeft, ondergronds. Maar dan zie je al die hoofden omdraaien en kijken naar de klok hoe laat of het is. Dat is ook heel typisch.
I: En waarom doen ze dat?
V: Ja, dat weet ik niet eh.. Net of je vanuit.. vanuit een.. een andere wereld komt en weer terug in de gewone wereld, dat je ergens, hè, die.. die.. ja.. Hoe laat is het, wat voor weer is het, wat is er boven te koop?
I: Waar een andere tijd heerst ook?
V: Ja! Hè, want ondergronds bij het begrip van tijd ben je volkomen kwijt, hè. ’t Is.. ’t is d’r altijd donker, dus eh.. dat maakt geen verschil. Maar dat is mij wel opgevallen. Bijzonder toen dat ik hier op.. op zo'n filmpje was, wat ik dan een paar keer gezien, dan denk ‘k: moe je eens kijken hoeveel mensen zich omdraaien en naar die klok loeren. Was heel typisch.
I: interviewer (Jaap Brand)
V: Ehm.. ja, een andere gewoonte wat heel typisch was. Als je van de dagdienst naar boven kwam, dan stond je dus onderaan de schacht te wachten en dan wist je nooit welk weer het boven was. En dat was het eerste wat aan de mensen gevraagd werden die beneden kwamen: hoe is het weer boven? Eh.. daar stapten we op vier etages ondergronds in en dan ging aan een kant gingen de mensen uit de kooi en wij kwamen aan de andere kant erop, dan was dat gesprek moeilijk, maar de man die dan zorgde voor dat sluiten van die deuren, die had bij die lamp die d’r hing, had die ook al op een stuk stalen plaat geschreven hoe het weer boven was. Hè, da wa.. daar was je echt benieuwd naar als je boven komt, nadat je acht uur beneden geweest bent, hoe zal het weer zijn? ’s Morgens ging je soms in het donker naar beneden toe en dan wist je dus ongeveer al wat je te wachten stond. Andere typische was, dat blijkt ook uit een filmpje wat ze opgenomen hebben, dat vrijwel iedereen als die boven uit de kooi stapt, zich omdraait en op de klok kijkt hoe laat het is. Terwijl iedereen zijn eigen horloge bij zich heeft, ondergronds. Maar dan zie je al die hoofden omdraaien en kijken naar de klok hoe laat of het is. Dat is ook heel typisch.
I: En waarom doen ze dat?
V: Ja, dat weet ik niet eh.. Net of je vanuit.. vanuit een.. een andere wereld komt en weer terug in de gewone wereld, dat je ergens, hè, die.. die.. ja.. Hoe laat is het, wat voor weer is het, wat is er boven te koop?
I: Waar een andere tijd heerst ook?
V: Ja! Hè, want ondergronds bij het begrip van tijd ben je volkomen kwijt, hè. ’t Is.. ’t is d’r altijd donker, dus eh.. dat maakt geen verschil. Maar dat is mij wel opgevallen. Bijzonder toen dat ik hier op.. op zo'n filmpje was, wat ik dan een paar keer gezien, dan denk ‘k: moe je eens kijken hoeveel mensen zich omdraaien en naar die klok loeren. Was heel typisch.
Beschrijving
Onder de grond in de kolenmijn had je geen besef van tijd en van het weer bovengronds. Mijnwerkers die na hun dienst naar boven gingen met de lift wilden altijd graag weten wat voor weer het boven was. En eenmaal boven draaiden velen zich even om naar de klok om te kijken hoe laat het was, terwijl iedereen een horloge had. Alsof je vanuit een andere wereld, ondergronds, terug kwam in de gewone wereld bovengronds.
Bron
Radio-uitzending Vonken onder de As (NOS)
Commentaar
- Verteller onbekend. VODA_043_01 t/m 15 worden verteld door dezelfde persoon. Hij werkte vanaf 1940 in de kolenmijn.
- Verteller vertelt in VODA_043_02 dat hij in staatsmijn Maurits (Lutterade, Geleen) werkte. Lutterade, Geleen is daarom telkens aangehouden als lokatie.
- Datum van opname is onbekend. De opgegeven datum is hoogstwaarschijnlijk de datum waarop het verhaal is uitgezonden op de radio. Het verhaal moet dan vóór 8 augustus 1973 zijn opgenomen.
- Verteller vertelt in VODA_043_02 dat hij in staatsmijn Maurits (Lutterade, Geleen) werkte. Lutterade, Geleen is daarom telkens aangehouden als lokatie.
- Datum van opname is onbekend. De opgegeven datum is hoogstwaarschijnlijk de datum waarop het verhaal is uitgezonden op de radio. Het verhaal moet dan vóór 8 augustus 1973 zijn opgenomen.