Hoofdtekst
"OUDE JONKHEDEN" IN DE KNEL!
't Laatste dat ik U nog kan vertellen is een korte geschiedenis van rond 1890, over vier "ouwe jonkheden" in de buurt van deVal.
U weet wel, wat ik met "ouwe jonkheden" bedoel, dat waren boerendochters van tegen de 40, die ongehuwd waren gebleven.
Op een avond tussen Kerstmis en Nieuwjaar hadden ze bij één hunner 's avonds een gezellige avond doorgebracht met een gezelschapsspelletje "het ouwe Pachtspel", dat dikwijls gespeeld werd met bruine bonen.
Eerst een kopje thee met een "spoorbeschuutje", later nog chocolademelk en natuurlijk een gezellig babbeltje wastalgauw tien uur, later mocht het niet worden en brachten de 3 anderen elkaar thuis.
't Had een beetje gesneeuwd en 't maantje scheen flauw tussen de wolken door. Ze zijn ongeveer ter hoogte waar toen boer Tollenaar woonde, al kort bij huis en dan zien ze boven op de dijk, midden op de weg, een doodkist staan. Ze durven er haast niet voorbij, want daar begrijpen ze niks van.
Maar ze moeten er toch langs om thuis te komen!
Met een grote boog lopen ze onder de dijk langs; ze rennen, haar rokken met de hand vasthoudend, zo hard ze kunnen, maar tot haar grote schrik beweegt de kist zich over de dijkglooiing naar beneden. Ze vliegen de dijk weer op, maar tot hun grote schrik beweegt ook de kist zich weer naar boven. Dan horen ze een harde knal, zien als ze achterom kijken wat blauwe rook omhoog gaan en is de kist verdwenen!
Later zeiden de mensen op deVal dat ze 't zich allemaal verbeeld hadden of dat ze niet goed nuchter waren op dat ogenblik!
Maar van thee en chocolademelk kan je maar moeilijk zat worden, meneer! En ik hou het er voor, dat het verband hield met de andere vreemde gebeurtenissen waar vandaag de dag oude mensen op deVal nog over praten.
Goossen, zeg ik, "hartelijk bedankt man. Dank zij je goed geheugen zijn we gelukkig net nog in staat dit alles te hebben kunnen vastleggen voor het nu zo nuchter nageslacht, dat van al deze dingen - moet ik zeggen: gelukkig - geen weet meer heeft!
't Laatste dat ik U nog kan vertellen is een korte geschiedenis van rond 1890, over vier "ouwe jonkheden" in de buurt van deVal.
U weet wel, wat ik met "ouwe jonkheden" bedoel, dat waren boerendochters van tegen de 40, die ongehuwd waren gebleven.
Op een avond tussen Kerstmis en Nieuwjaar hadden ze bij één hunner 's avonds een gezellige avond doorgebracht met een gezelschapsspelletje "het ouwe Pachtspel", dat dikwijls gespeeld werd met bruine bonen.
Eerst een kopje thee met een "spoorbeschuutje", later nog chocolademelk en natuurlijk een gezellig babbeltje wastalgauw tien uur, later mocht het niet worden en brachten de 3 anderen elkaar thuis.
't Had een beetje gesneeuwd en 't maantje scheen flauw tussen de wolken door. Ze zijn ongeveer ter hoogte waar toen boer Tollenaar woonde, al kort bij huis en dan zien ze boven op de dijk, midden op de weg, een doodkist staan. Ze durven er haast niet voorbij, want daar begrijpen ze niks van.
Maar ze moeten er toch langs om thuis te komen!
Met een grote boog lopen ze onder de dijk langs; ze rennen, haar rokken met de hand vasthoudend, zo hard ze kunnen, maar tot haar grote schrik beweegt de kist zich over de dijkglooiing naar beneden. Ze vliegen de dijk weer op, maar tot hun grote schrik beweegt ook de kist zich weer naar boven. Dan horen ze een harde knal, zien als ze achterom kijken wat blauwe rook omhoog gaan en is de kist verdwenen!
Later zeiden de mensen op deVal dat ze 't zich allemaal verbeeld hadden of dat ze niet goed nuchter waren op dat ogenblik!
Maar van thee en chocolademelk kan je maar moeilijk zat worden, meneer! En ik hou het er voor, dat het verband hield met de andere vreemde gebeurtenissen waar vandaag de dag oude mensen op deVal nog over praten.
Goossen, zeg ik, "hartelijk bedankt man. Dank zij je goed geheugen zijn we gelukkig net nog in staat dit alles te hebben kunnen vastleggen voor het nu zo nuchter nageslacht, dat van al deze dingen - moet ik zeggen: gelukkig - geen weet meer heeft!
Onderwerp
SINSAG 0478 - Andere Erlebnisse; unbeschreibbare Spukerscheinungen.   
Beschrijving
Doodkist op dijk beweegt naar beneden en boven, verdwijnt met knal.
Bron
Collectie De Vries, verslag 26, verhaal 4 (Archief Meertens Instituut)
Naam Overig in Tekst
Pachtspel   
Naam Locatie in Tekst
Val   
Plaats van Handelen
Val   
