Hoofdtekst
'k Gaan ouw eerst vertellen oe gemakk'lijk de mensen vroeger rond het jaar 1900 in spoken gloofden.
Mijn grootvader Maas werkten as jonge man al op 't werfken van Verras bij de Paal (Gem. Graauw).
Dà werfken, ge kent het wel, meneer, is ter nu nog.
s Aves stonden op 't oeksken bij de kaai altijd 'nen kring van mannen die daar ulder praatjen (h)ielden.
Grootvader, toen 'nen grote struisze vent zegt 'nen keer: "Weet-te gulder wèl mannen, dat 't ier bij de kaai af en toe spookt?"
"A là jongen,” zeggen z 'em, "zijde nie wijs!"
'k (H)ebt zelf gezien" zegt grootvader, "af en toe zweeft 't over ’t dijksken achter de kaai!"
Een paar dagen later, den donker is an 't vallen, kruipt grootvader in een wit laken gehuld op anden en voeten over 't dijksken achter de kaai. Eenen tussen de groep, die op 't ouwe pleksken staat roept: "Oei mannen, zie 'nen keer naar 't dijksken, daar beweegt wà vreemds."
't Is allemaal groot, sterk volk dat er staat en een stuk of tien gaan de kant uit van 't dijksken. Af en toe komt grootvader mee zijn èrmen zwaaiend boven den dijk uit. Naarmate z 'em nadren blijven er van de mannen achter, maar eenen is moedig genoeg en gaat alleen verder ’'t dijksken op, mee ‘nen stuk (h)out in zijn (h)anden.
En nou wordt 't voor grootvader gevaarlijk.
Ei probeert mee wà springen en zwaaien die éne vent bang te krijgen, en maar net kon grootvader 't laken van zijnen kop trekken, anders a-ter-ei 't slecht afgebrocht.
De mannen van de Paal (h)ebben 't gelukkig as 'nen goeie grap bekeken en der flink om gelachen. En da was maar goed voor grootvader ook, want as ge 't in zo 'nen kleine gemeenschap verpeutert kunde maar beter vertrekken!
Mijn grootvader Maas werkten as jonge man al op 't werfken van Verras bij de Paal (Gem. Graauw).
Dà werfken, ge kent het wel, meneer, is ter nu nog.
s Aves stonden op 't oeksken bij de kaai altijd 'nen kring van mannen die daar ulder praatjen (h)ielden.
Grootvader, toen 'nen grote struisze vent zegt 'nen keer: "Weet-te gulder wèl mannen, dat 't ier bij de kaai af en toe spookt?"
"A là jongen,” zeggen z 'em, "zijde nie wijs!"
'k (H)ebt zelf gezien" zegt grootvader, "af en toe zweeft 't over ’t dijksken achter de kaai!"
Een paar dagen later, den donker is an 't vallen, kruipt grootvader in een wit laken gehuld op anden en voeten over 't dijksken achter de kaai. Eenen tussen de groep, die op 't ouwe pleksken staat roept: "Oei mannen, zie 'nen keer naar 't dijksken, daar beweegt wà vreemds."
't Is allemaal groot, sterk volk dat er staat en een stuk of tien gaan de kant uit van 't dijksken. Af en toe komt grootvader mee zijn èrmen zwaaiend boven den dijk uit. Naarmate z 'em nadren blijven er van de mannen achter, maar eenen is moedig genoeg en gaat alleen verder ’'t dijksken op, mee ‘nen stuk (h)out in zijn (h)anden.
En nou wordt 't voor grootvader gevaarlijk.
Ei probeert mee wà springen en zwaaien die éne vent bang te krijgen, en maar net kon grootvader 't laken van zijnen kop trekken, anders a-ter-ei 't slecht afgebrocht.
De mannen van de Paal (h)ebben 't gelukkig as 'nen goeie grap bekeken en der flink om gelachen. En da was maar goed voor grootvader ook, want as ge 't in zo 'nen kleine gemeenschap verpeutert kunde maar beter vertrekken!
Onderwerp
VDK 1676 F* 
VDK 1676 F* 
ATU 1676 - The Pretended Ghost
ATU 1676 - The Pretended Ghost
SINSAG 0478 - Andere Erlebnisse; unbeschreibbare Spukerscheinungen.
SINSAG 0478 - Andere Erlebnisse; unbeschreibbare Spukerscheinungen.
Beschrijving
Spookspelen na aangeven dat spokerij niet bestaat.
Bron
Collectie De Vries, verslag 31, verhaal 1 (Archief Meertens Instituut)
Naam Overig in Tekst
Maas
Maas
Verras
Verras
Naam Locatie in Tekst
Paal
Paal
Graauw
Graauw
Plaats van Handelen
Paal
Paal