Hoofdtekst
Over ouwe gebruiken bij sterfgevallen kan 'k ouw ook nog wà vertellen en wà zich daarbij nog verder afgespeuld eit is nog waar gebeurd ook! Want 'k was-ter zelf bij!
Op 'nen gegeven ogenblik, ‘'k meen in 1916, was men ouwe Tante Fie Kint die ook op de Paal woonde, gestorven.
Ze was nen ongehuwde jonge juffrouw. Bij der leven liep ze de laatste jaren elemaal krom; kortom nen sukkeleir van een vrouwken.
Daar moest bij (h)aar gewaakt worden, dà was toen nog gebruik; ge mocht 'nen dooien nooit alleen laten. De aflegster moest daar snachts bij zitten, die wier da voor betaald.
Alleen is maar vervelend en dan bij nen dooien!
Ze komt saves bij mijn moeder en ze zegt: "Mie Maas, kan ulderen Nelis (dà waar ik zelf) d 'er nie bijkommen vannacht; Fons de Rooij, 'nen buurjongen, komt ook."
'k Was nen snotaap van 15/16 jaat en moeder zei: "d ’as goed, dan zeige mee zijn drieën, dan neemde maar een boek kaarten mee, dan blijfde wakker.
't Was (h)alver nacht, d 'er waren cocynen (een soort van babbelaars) ze schonk koffie op en da stong nog nen castrol mee krippen (een rond ijzeren kookpotje met varkensvlees). 't Wierd eigenlik nen feest!
Nou à Tante Fie nen zwarte kat en dà beestjen was zeker in de koets (soort bedstee) gekropen, zonder da me 't gezien aaien. (hadden)
Fons, die op nen plek zat, waar ge tegen de koets ankeek zag opees de bedsteegordijnen bewegen en wier lijkbleek.
Kee, de aflegster kreeg 't ook in de gaten, ze keek Fons zijn blik achterna en ze roept uit: "Fie, dood is dood en ge moed in ouwen nist blijven!"
Oe 'k geschrokken zijn, "'k kan 't ouw nie vertellen, maar Kee loopt op de koets af, trekt het gordijn weg en …. de kat springt eruit! Dà weet ik wel, dà 'k die nacht nie gerust meer zat!
Kee vroeg ons nog: "Wa zullen me Fie meegeven om in den (h)emel te gebruiken?" "Want," zei ze, "toen mijnen Toon (haar man) gestorven is (h)eb ik en zijnen pijp mee nen doos toeback meegegeven!"
Daar emme nie veel op gezeid, want al waren me dan maar snotneuzen, zoveel begrepen me wel, da ge nen dooien mens daarmee genen dienst meer kunt bewijzen.
Op 'nen gegeven ogenblik, ‘'k meen in 1916, was men ouwe Tante Fie Kint die ook op de Paal woonde, gestorven.
Ze was nen ongehuwde jonge juffrouw. Bij der leven liep ze de laatste jaren elemaal krom; kortom nen sukkeleir van een vrouwken.
Daar moest bij (h)aar gewaakt worden, dà was toen nog gebruik; ge mocht 'nen dooien nooit alleen laten. De aflegster moest daar snachts bij zitten, die wier da voor betaald.
Alleen is maar vervelend en dan bij nen dooien!
Ze komt saves bij mijn moeder en ze zegt: "Mie Maas, kan ulderen Nelis (dà waar ik zelf) d 'er nie bijkommen vannacht; Fons de Rooij, 'nen buurjongen, komt ook."
'k Was nen snotaap van 15/16 jaat en moeder zei: "d ’as goed, dan zeige mee zijn drieën, dan neemde maar een boek kaarten mee, dan blijfde wakker.
't Was (h)alver nacht, d 'er waren cocynen (een soort van babbelaars) ze schonk koffie op en da stong nog nen castrol mee krippen (een rond ijzeren kookpotje met varkensvlees). 't Wierd eigenlik nen feest!
Nou à Tante Fie nen zwarte kat en dà beestjen was zeker in de koets (soort bedstee) gekropen, zonder da me 't gezien aaien. (hadden)
Fons, die op nen plek zat, waar ge tegen de koets ankeek zag opees de bedsteegordijnen bewegen en wier lijkbleek.
Kee, de aflegster kreeg 't ook in de gaten, ze keek Fons zijn blik achterna en ze roept uit: "Fie, dood is dood en ge moed in ouwen nist blijven!"
Oe 'k geschrokken zijn, "'k kan 't ouw nie vertellen, maar Kee loopt op de koets af, trekt het gordijn weg en …. de kat springt eruit! Dà weet ik wel, dà 'k die nacht nie gerust meer zat!
Kee vroeg ons nog: "Wa zullen me Fie meegeven om in den (h)emel te gebruiken?" "Want," zei ze, "toen mijnen Toon (haar man) gestorven is (h)eb ik en zijnen pijp mee nen doos toeback meegegeven!"
Daar emme nie veel op gezeid, want al waren me dan maar snotneuzen, zoveel begrepen me wel, da ge nen dooien mens daarmee genen dienst meer kunt bewijzen.
Beschrijving
Waker bij dode schrikt van bewegende bedsteegordijnen, uit bedstee springt zwarte kat.
Bron
Collectie De Vries, verslag 31, verhaal 4 (Archief Meertens Instituut)
Naam Overig in Tekst
Fie Kint 
Fie Kint 
Nelis Kint
Nelis Kint
Naam Locatie in Tekst
Paal
Paal
Plaats van Handelen
Paal
Paal