Hoofdtekst
In pear Poepen, dy't altyd yn Fryslân to meanen kamen, hienen de gewoante deis altyd even to sliepen. Dat dienen se us wer op in kear, mar doe't ien fan harren wekker woarde, sei dy tsjin 'e oare Poep: "Wy moatte gau oan 'e gong, jong. Sjoch, de moanne komt al op!"
Doe wie 't de sinne fan 'e oare moarns, sa lang hienen se sliept. (Yn 'e regel is dit teltsje oars: dan miene se, dat de moanne opkomt, en 't is de sinne. Dêrfandinne it wurd Poepesinne - = moanne -)
Doe wie 't de sinne fan 'e oare moarns, sa lang hienen se sliept. (Yn 'e regel is dit teltsje oars: dan miene se, dat de moanne opkomt, en 't is de sinne. Dêrfandinne it wurd Poepesinne - = moanne -)
Onderwerp
VDK 1334A* - De twee zonnen 
VDK 1334A* - De twee zonnen 
Beschrijving
Een paar Poepen waren gewend om overdag even te slapen. Op een keer werden ze wakker, en dachten ze de maan al te zien. Maar het was de zon van de volgende dag al, zo lang hadden ze geslapen.
Bron
Corpus Jaarsma, verslag 225, verhaal 18
Commentaar
13 juli 1967
De twee zonnen
Naam Overig in Tekst
Poepen
Poepen
Duitsers
Duitsers
Naam Locatie in Tekst
Friesland
Friesland
Datum Invoer
2013-03-01 14:46:21