Hoofdtekst
Kabouters:
Door mijn ouders, en in mijn jeugd, werd altijd verteld, dat in het Eijnderveld, aan de bosrand, op een perceel, genaamd “de Heiëspoost” vroeger “Erdmenkes” huisden. Ze haalden voedsel en water op een boerderijtje in het gehucht, waar Lormans woonde. Het door hun gebruikte paadje door het veld, kon men in mijn jeugd, in droge jaren nog zien, omdat daar het graan verdroogde. Ze leenden bij Lormans ook kookketels, die ze zwart berookt meenamen, en blankgeschuurd weerom brachten. Ik herinner me nog vaag een versje, dat ze zouden hebben opgezegd bij het ter leen vragen: “Vrouw Netel, liën mich te ketel, Bring ich um veurumme,/Dan es sesjoeën gepoetst of es ter in gesjete!” Ik herinner me verder nog, dat we vroeger na schooltijd door het veld liepen, om “piepesteel en piepemoetsje” te zoeken. Deze werden gebruikt als prijzen bij het knikkerspel, bv. bij “oetjegere”, “trumpe” en “boek sjmiete”. We vonden soms heel kleine aarden pijpekopjes; eigenlijk te klein voor rooktabak, doch mogelijk voor sigaren, die overigens wel zelden gerookt werden. Er werd altijd beweerd, dat dit pijpjes van de “Erdmenkes” waren geweest.
Verslag 49, Omzetting in Heldens dialect van de verhalen, verteld door: Willem Engels, Helden, en wel onder no. L291-16. Helden, 18-2-1969. Aanvulling Helden, 1-3-1969
Dor mien elders woord mich in miene jongen tied dök vertèld, dét d’r op ten “Heijespoost”, e sjtök grongk an de rangk van de beus, vreuger érdmenkes wonde. Bei Lormans, ’n beurke in oos nabber, halde ze altied eur drinkwater, en auch wel èteswaar. Ze lieënden d’r aug kook-ketels. Die woren toe van koper, en doorgaons zjwart berökt boven ’t ope veur. Ze braochte ze altied na gebroek pront trök; en auch nag blinkend gesjoord van bènnen en boete. Dao zit mich nag e paar regels van e versje in de kop: “Vrouw Etel; lieën mich eure (pot)ketel? Bring ich öm veuröm, dan ès hè sjoeën gepoetst; Of ès ter in gesjeete!”
’t Pédje’n dor ’t veldje, oe die menkes altied nao Lormans leepe, koos me nag mei zeen in zomers, as ’t hél druëgde’n en dao de vreuchte versjeene. As sjoeël-jonge zoochte we trök nao hoes dor ’t veldj nao piepesjteel en piepe-moetsje, die we altied gebroekden, öm moet te betalen bei oet-jégere; trumpe, ringske sjeete’n en mietje sjteke. We vongen dan mei hieël klein èèrde piepe-köpkes en sjteel, die te klein woren, ö moet te rouke. D’r woord van gezaocht, det ’t piepkes van de érd-menkes wore.
Door mijn ouders, en in mijn jeugd, werd altijd verteld, dat in het Eijnderveld, aan de bosrand, op een perceel, genaamd “de Heiëspoost” vroeger “Erdmenkes” huisden. Ze haalden voedsel en water op een boerderijtje in het gehucht, waar Lormans woonde. Het door hun gebruikte paadje door het veld, kon men in mijn jeugd, in droge jaren nog zien, omdat daar het graan verdroogde. Ze leenden bij Lormans ook kookketels, die ze zwart berookt meenamen, en blankgeschuurd weerom brachten. Ik herinner me nog vaag een versje, dat ze zouden hebben opgezegd bij het ter leen vragen: “Vrouw Netel, liën mich te ketel, Bring ich um veurumme,/Dan es sesjoeën gepoetst of es ter in gesjete!” Ik herinner me verder nog, dat we vroeger na schooltijd door het veld liepen, om “piepesteel en piepemoetsje” te zoeken. Deze werden gebruikt als prijzen bij het knikkerspel, bv. bij “oetjegere”, “trumpe” en “boek sjmiete”. We vonden soms heel kleine aarden pijpekopjes; eigenlijk te klein voor rooktabak, doch mogelijk voor sigaren, die overigens wel zelden gerookt werden. Er werd altijd beweerd, dat dit pijpjes van de “Erdmenkes” waren geweest.
Verslag 49, Omzetting in Heldens dialect van de verhalen, verteld door: Willem Engels, Helden, en wel onder no. L291-16. Helden, 18-2-1969. Aanvulling Helden, 1-3-1969
Dor mien elders woord mich in miene jongen tied dök vertèld, dét d’r op ten “Heijespoost”, e sjtök grongk an de rangk van de beus, vreuger érdmenkes wonde. Bei Lormans, ’n beurke in oos nabber, halde ze altied eur drinkwater, en auch wel èteswaar. Ze lieënden d’r aug kook-ketels. Die woren toe van koper, en doorgaons zjwart berökt boven ’t ope veur. Ze braochte ze altied na gebroek pront trök; en auch nag blinkend gesjoord van bènnen en boete. Dao zit mich nag e paar regels van e versje in de kop: “Vrouw Etel; lieën mich eure (pot)ketel? Bring ich öm veuröm, dan ès hè sjoeën gepoetst; Of ès ter in gesjeete!”
’t Pédje’n dor ’t veldje, oe die menkes altied nao Lormans leepe, koos me nag mei zeen in zomers, as ’t hél druëgde’n en dao de vreuchte versjeene. As sjoeël-jonge zoochte we trök nao hoes dor ’t veldj nao piepesjteel en piepe-moetsje, die we altied gebroekden, öm moet te betalen bei oet-jégere; trumpe, ringske sjeete’n en mietje sjteke. We vongen dan mei hieël klein èèrde piepe-köpkes en sjteel, die te klein woren, ö moet te rouke. D’r woord van gezaocht, det ’t piepkes van de érd-menkes wore.
Onderwerp
SINSAG 0068 - Erddämonen leihen Haushaltsgerät 
SINSAG 0068 - Erddämonen leihen Haushaltsgerät 
Beschrijving
Woonplaats van kabouters, lenen ketels en brengen die geschuurd terug, vinden van pijpekopjes die van kabouters zouden zijn geweest.
Bron
Collectie Engels, verslag 16, verhaal 1 (Archief Meertens Instituut)
Naam Overig in Tekst
Eijnderveld
Eijnderveld
de Heiëspoost
de Heiëspoost
Lormans
Lormans
Plaats van Handelen
Helden
Helden