Hoofdtekst
Verborgen schatten:
In de “wieërs” rondom het kasteel Ghoor, in Neer, kwam vroeger het hoofd van een, vroeger om haar geld vermoorde slotvrouwe, op donkere avonden boven water.
Iedereen zorgde er wel voor, dat hij daar uit de buurt bleef. Twee kloeke kerels wilden daar het hunne van weten, en gingen op een nacht op de loer liggen. Omstreeks het middernachtelijk uur kwam inderdaad het hoofd boven water, en vertelde de mannen, dat op een door haar aangeduide plaats een schatkist in de gracht was verzonken. Zij raadde hun aan, op een vrijdag-nacht te komen met een sterk touw, dat nieuw en ongebruikt moest zijn, en nooit met water in aanraking mocht zijn geweest. Ze moesten met dit touw duiken en het onder de kist doorhalen. Men mocht bij dit werk geen enkel geluid geven! De mannen volgden de raad op, en vonden de schatkist. Ze bleek echter loodzwaar. Toen ze boven water kwam, kon een der mannen, - van moeheid, of voldoening -, een zucht niet onderdrukken. De kist zonk onmiddellijk weg uit het touw, en is nooit terug gevonden.
Verslag 53, Omzetting van de Ned. tekst in de verhalen van Hubertus Janssen, Neerkant, en van andere losse bronnen [E. Zelen, Ant. van de Kerkhof, Piet Vossen, Hendrik Hilkens, Pier Mertens]; gegeven in rapport no. L291-26, in het dialect van Helden. Helden, 27-11-1969
In de “wieërs” rongk-öm kesjtieël Ghoer in Nèèr, zaag me vreuger op donker aovente de kop van ’n vrouw bove water kome. (Die vrouw van d’n Hier zo indertied öm eur géldj van kankt gemakt zien.)
Twieë klooke kèls, die dét verhaal auch huurde vertèlle, zooën dét èns gèèr mètmake. Ze gonge zitte loore.
De kop kwaam boven, en vertèlden eur, dèt op einen dor eur aangeweze plak in de graocht ’n sjat-keest verzonke laag. Öm die d’r oet te hale, moste ze op ennen bepaolde vriedignaocht trök kome mèt ’n sjterke touw, die noeët gebroekt, en noeët naat moocht zien geweest.
Mèt die touw gonge ze op te aangeweze plek duuken, en vongen de sjat-keest. Ze halden de touw onger de zjwaor keest door, en perbeerden onger euren beije de buit op te wal te trèkke.
Dao waas eur gezaochd, tét ze onger ’t wérk gènne kik moogde gève. De vraocht waas te zjwaor. Ze heijen al lang gezeuld, mèr ze kooste ze mèr neet boven ’t water oet kriege. Op èns koos ein van eur enne zjwaore zeucht neet mieër aochterover drökke. De touw mèt te keest sjoot eur oet de klauwe. Noeët vong me ze nag trök.
In de “wieërs” rondom het kasteel Ghoor, in Neer, kwam vroeger het hoofd van een, vroeger om haar geld vermoorde slotvrouwe, op donkere avonden boven water.
Iedereen zorgde er wel voor, dat hij daar uit de buurt bleef. Twee kloeke kerels wilden daar het hunne van weten, en gingen op een nacht op de loer liggen. Omstreeks het middernachtelijk uur kwam inderdaad het hoofd boven water, en vertelde de mannen, dat op een door haar aangeduide plaats een schatkist in de gracht was verzonken. Zij raadde hun aan, op een vrijdag-nacht te komen met een sterk touw, dat nieuw en ongebruikt moest zijn, en nooit met water in aanraking mocht zijn geweest. Ze moesten met dit touw duiken en het onder de kist doorhalen. Men mocht bij dit werk geen enkel geluid geven! De mannen volgden de raad op, en vonden de schatkist. Ze bleek echter loodzwaar. Toen ze boven water kwam, kon een der mannen, - van moeheid, of voldoening -, een zucht niet onderdrukken. De kist zonk onmiddellijk weg uit het touw, en is nooit terug gevonden.
Verslag 53, Omzetting van de Ned. tekst in de verhalen van Hubertus Janssen, Neerkant, en van andere losse bronnen [E. Zelen, Ant. van de Kerkhof, Piet Vossen, Hendrik Hilkens, Pier Mertens]; gegeven in rapport no. L291-26, in het dialect van Helden. Helden, 27-11-1969
In de “wieërs” rongk-öm kesjtieël Ghoer in Nèèr, zaag me vreuger op donker aovente de kop van ’n vrouw bove water kome. (Die vrouw van d’n Hier zo indertied öm eur géldj van kankt gemakt zien.)
Twieë klooke kèls, die dét verhaal auch huurde vertèlle, zooën dét èns gèèr mètmake. Ze gonge zitte loore.
De kop kwaam boven, en vertèlden eur, dèt op einen dor eur aangeweze plak in de graocht ’n sjat-keest verzonke laag. Öm die d’r oet te hale, moste ze op ennen bepaolde vriedignaocht trök kome mèt ’n sjterke touw, die noeët gebroekt, en noeët naat moocht zien geweest.
Mèt die touw gonge ze op te aangeweze plek duuken, en vongen de sjat-keest. Ze halden de touw onger de zjwaor keest door, en perbeerden onger euren beije de buit op te wal te trèkke.
Dao waas eur gezaochd, tét ze onger ’t wérk gènne kik moogde gève. De vraocht waas te zjwaor. Ze heijen al lang gezeuld, mèr ze kooste ze mèr neet boven ’t water oet kriege. Op èns koos ein van eur enne zjwaore zeucht neet mieër aochterover drökke. De touw mèt te keest sjoot eur oet de klauwe. Noeët vong me ze nag trök.
Onderwerp
SINSAG 1266 - Das Heben des Schatzes. Schatzhebung misslingt, wegen Verletzung des Schweigegebotes. 
SINSAG 1266 - Das Heben des Schatzes. Schatzhebung misslingt, wegen Verletzung des Schweigegebotes. 
Beschrijving
Om middernacht vertelt hoofd van vermoorde vrouw waar de schatkist is verzonken en hoe die opgehaald kan worden, door het zwijgen te verbreken verrzinkt de schatkist weer.
Bron
Collectie Engels, verslag 26, verhaal 18 (Archief Meertens Instituut)
Naam Overig in Tekst
Ghoor
Ghoor
Naam Locatie in Tekst
Neer
Neer
Plaats van Handelen
Neer
Neer