CJ025309

Der kom in skipper by in boer om molke. De boer joech it him en sei sa kwânskwiis: "Op it Amelân melke se alle ûren, hè?"
De skipper stie forsteld. Hy hie noch noait oars heard of in kou dy woarde twa kear deis molken. Hy fortelde it syn wiif.
"Dû hast dy to grazen nimme litten," sei 't wyfke, "de boer bidoelde mei alle ûren de fjouwer ûren fan 'e kij."
"Wrachtich", sei de skipper, mar 't wie him slim yn 'e wei en hy gong wer nei de boer ta.
"Boer," sei er, "ik ha nyskes molke fan jo helle, mar witte jo wol, dat jo my de mjitte net jown ha?"
"Hwat ding," seit de boer, "tink om jou wurden man en siz dat gjin twa kear." Hy is pûrrazen.
Dêr wie 't de skipper krekt om bigong.
"It is, sa't ik siz", sei er. "Sjoch, dêr leit er", en hy wiisde nei 't healmingel.

Een schipper kwam bij een boer om melk. De boer gaf het hem en zei dat ze op Ameland alle uren [ûren] melken. Thuis vertelde de schipper dit verbaasd aan zijn vrouw. Die zei dat hij zich beet had laten nemen: de boer bedoelde met alle uren [ûren] de vier uiers van de koe. De schipper ging weer terug naar de boer. Hij zei dat hij de vorige keer wel melk had gekregen, maar niet de maat. De boer zei woedend dat hij dat niet nog een keer moest zeggen. De schipper wees naar de halveliterkan en zei: "Kijk maar, daar ligt hij."

Corpus Jaarsma, verslag 253, verhaal 9

december 1954

Amelân    Amelân   

Ameland    Ameland   

2013-03-01 14:46:21