Hoofdtekst
De pastoar hie de minsken yn 'e tsjerke yndruid, by it bychten moesten se alles fortelle en neat achter hâlde.
Doe fortelde in minske yn har bycht oan 'e pastoar, hja hie in wyn fan seis jellens gean litten.
"Hoe hienen jo dat sa?" woe de pastoar wite.
"Wel," sei 't minske, "ik hie seis jellen linnen op 'e bleek lizzen. Dêr stapte ik by lâns, wilens gong my de wyn oanienwei ôf."
Doe fortelde in minske yn har bycht oan 'e pastoar, hja hie in wyn fan seis jellens gean litten.
"Hoe hienen jo dat sa?" woe de pastoar wite.
"Wel," sei 't minske, "ik hie seis jellen linnen op 'e bleek lizzen. Dêr stapte ik by lâns, wilens gong my de wyn oanienwei ôf."
Beschrijving
Een vrouw biechtte bij de pastoor dat ze een wind van zes el had gelaten. Ze had namelijk zes el witgoed op de bleek liggen. Daar liep ze langs, terwijl ze aan een stuk door een wind liet.
Bron
Corpus Jaarsma, verslag 253, verhaal 10
Commentaar
december 1954
Datum Invoer
2013-03-01 14:46:21