Hoofdtekst
De âlde dei.
Der wienen in man en in frou. De frou wie net sa botte tûk. De man wie altyd oan 't sparjen, en as de frou him frege: "Hwerom dochst dat?", dan sei er: "Foar de âlde dei." Op it lêst hienen se al in moai dofke jild bijinoar.
Doe kom der al us in skoaijer by de doar. It minske wie allinne thús. Doe sei dy skoaijer tsjin har: "Ik bin foar de âlde dei. Ik kin net mear arbeidzje."
It minske tocht: "Nou wyt ik foar hwa't it jild opgarre wurdt." "Ik sil jo de sinten gau jaen", sei se, en de skoaijer naeide mei de bút út.
(dit fortelde pake.)
Der wienen in man en in frou. De frou wie net sa botte tûk. De man wie altyd oan 't sparjen, en as de frou him frege: "Hwerom dochst dat?", dan sei er: "Foar de âlde dei." Op it lêst hienen se al in moai dofke jild bijinoar.
Doe kom der al us in skoaijer by de doar. It minske wie allinne thús. Doe sei dy skoaijer tsjin har: "Ik bin foar de âlde dei. Ik kin net mear arbeidzje."
It minske tocht: "Nou wyt ik foar hwa't it jild opgarre wurdt." "Ik sil jo de sinten gau jaen", sei se, en de skoaijer naeide mei de bút út.
(dit fortelde pake.)
Onderwerp
AT 1541 - For the Long Winter 
AT 1541 - For the Long Winter 
ATU 1541 - For the Long Winter.
ATU 1541 - For the Long Winter.
Beschrijving
Een man zei zijn vrouw te sparen voor de oude dag. Op een keer kwam er een man aan de deur die zei dat hij voor de oude dag was, hij kon niet meer werken. Toen meende de vrouw te begrijpen wat haar man altijd bedoeld had, en ze gaf de oude man het spaargeld mee.
Bron
Corpus Jaarsma, verslag 271, verhaal 4
Commentaar
10 september 1967
For the Long Winter
Datum Invoer
2013-03-01 14:46:21