Hoofdtekst
Myn âlde omke Lammert, doe't dat noch in bern wie, gong er wol us nei âlde Ot ta.
Hy wie in jonge fan in jier of fjirtsjin, doe gebeurde it op in kear dat Ot him hwat joech. Doe't er thús wie, krige er in ôfgrysliken pine.
Doe sei beppe: "Der kom nyskes ek hwat oanroljen." Doe't omke Lammert dat hearde, hied er hyltyd it eech op it iene glês, dêr't beppe ek troch sjoen hie.
Pake gong ta de doar út. Hy sei: "De earste duvel dy't mei myn bern oan 'e gong is, dy sil stjerre."
Pake kom wer thús, doe hat omke Lammert in potfol guod spuid, it wie sok raer guod, dat men koe it oan in stokje wol opkrije.
Hy wie in jonge fan in jier of fjirtsjin, doe gebeurde it op in kear dat Ot him hwat joech. Doe't er thús wie, krige er in ôfgrysliken pine.
Doe sei beppe: "Der kom nyskes ek hwat oanroljen." Doe't omke Lammert dat hearde, hied er hyltyd it eech op it iene glês, dêr't beppe ek troch sjoen hie.
Pake gong ta de doar út. Hy sei: "De earste duvel dy't mei myn bern oan 'e gong is, dy sil stjerre."
Pake kom wer thús, doe hat omke Lammert in potfol guod spuid, it wie sok raer guod, dat men koe it oan in stokje wol opkrije.
Beschrijving
Een jongen kwam eens thuis nadat hij iets had gegeten van Oude Ot. Hij had een afgrijselijke pijn, en moest overgeven. Zijn braaksel zag er heel vreemd uit.
Bron
Corpus Jaarsma, verslag 271, verhaal 6
Commentaar
10 september 1967
Naam Overig in Tekst
Lammert 
Lammert 
Ot
Ot
Datum Invoer
2013-03-01 14:46:21