TINNEV036 - De vuurkeals ien de Beakse hei

24a. DE VUURKEALS IEN DE BEAKSE HEI
Vrogger mozze ze van 't ene darp nor 't andere lope. Toe was ter een man uut Bèèk gewes dèn den hebam ien Diem (Didam) mos gaon hale. Toe te op de Bèèkse Hei kwam wiere muuj en ging ligge röste. Ienéns dochte: "Wat is dat gunt wied? Daor zun twee vuurkeals met mekaar aan 't vechte dattet vuur der af vlug!" Hi'j wier bang en ging weer op huus aan ien plaats van ien Diem de hebam te hale.
Tuus vetelle hi'j watte gezien har. Gin mins geleuven um. Daorum zei e: "Gao dan mor is met". Toe ze midden ien de Bèèkse Hei wazze kwamme de keals der al weer aan. En zi'j vloage, liepe en sloege daj niks as vuur zagge. Toe met eur beie wazze ze niet bang meer gewes en nao Diem gegaon en harre de vroedvrouw gehaald. Op de trugweg toe ze weer ien de hei kwamme was alles geslich gewes en was ter niks meer te zien.

Een man moet in een ander dorp de vroedvrouw gaan halen. Onderweg wordt hij moe en gaat even rusten. Hij ziet twee vuurmannen met elkaar vechten. Hij schrikt daar zo van, dat hij meteen terug naar huis gaat. Daar wordt hij niet geloofd. Er gaat iemand met hem mee. De vuurmannen vechten nog steeds, maar nu de man niet meer alleen is durft hij wel verder te gaan. Op de terugweg is er niets meer te zien.

Vertellers uit de Liemers samengesteld door A. Tinneveld, Wassenaar 1976, p.47.

c.1946

Beek    Beek   

Beekse Heide    Beekse Heide   

Didam    Didam   

2013-03-01 14:46:20