Hoofdtekst
145.
De was een deantje en die diende bi'j een boer. Bi'j dén boer daor mos die meid is boodschappe doen. Die was een bitje bang, want nao darp toe mos ze ook nog oaver een vonder en daor sting een doorneheg. 't Was wel bekend dat 't daor spoeke. Zi'j was hups bang. Mor op slot van rèkening ze ging toch de boodschap doen. De minse wachtten al, mao zi'j kwam niet weer terug. Den andere dag toe ginge ze dan is kieken en zuke waor ze gebleve was. Toe zagge ze de klere ien de doorneheg hange.
De was een deantje en die diende bi'j een boer. Bi'j dén boer daor mos die meid is boodschappe doen. Die was een bitje bang, want nao darp toe mos ze ook nog oaver een vonder en daor sting een doorneheg. 't Was wel bekend dat 't daor spoeke. Zi'j was hups bang. Mor op slot van rèkening ze ging toch de boodschap doen. De minse wachtten al, mao zi'j kwam niet weer terug. Den andere dag toe ginge ze dan is kieken en zuke waor ze gebleve was. Toe zagge ze de klere ien de doorneheg hange.
Beschrijving
Een meid, die bij een boer werkt, moet eens boodschappen doen ('s avonds laat?) en moet daarbij over een vonder bij een doornhaag, waar het spookt. Ze is bang, gaat toch en komt niet meer terug. De volgende dag ziet men haar kleren in de doornhaag hangen.
Bron
Vertellers uit de Liemers samengesteld door A. Tinneveld, Wassenaar 1976, p.94.
Datum Invoer
2013-03-01 14:46:20