Hoofdtekst
191.
Bart van Bindsbergen.
De was is een huusholling, en die hadden een jungske, dén kon niks ontholde; dén kon totaal niks ontholde. En toe ha vader nog moeite gedaon, mao aj um nao de winkel sture um een boodschap, dan kwamme altied tuus, dan wisse 't niet meer. Mao vader die was een betje ziek gewodde. Toe zeite: "Piet, gi'j kont toch dat endje wel nao de stad lope en hale mien de ogewiks. Ik dörf niet goed 't wèèr ien; ik bun arg vekeld". "Vader, dat kan 'k zat, dat kan 'k zat". "Jao, mao now moj dat goed ontholde, niet daj dat now weer vegèèt". "Ogewiks", zeite, "ogewiks; ogewiks". "Ja, now", zei moeder, "trek ow dan mor aan en gaot efkes nao den appeteek, wen ze kenne vader goed, dén hilt taor altied ogewiks". "Nee, das goed; dat onthol ik zat".
En Piet had taor heer gefluit. Dat deie graag, hè. Piet taor heer gestap.
Mao toe zit taor zon man te visse, een endje wier an zon grach. En zo dat tat tan geet, dan trekke ze dat dobbertje op. Had de man alweer niks. Toe geet hi'j daor zo bi'j staon. Trekte weer op. "Ok al niks", zei de jong. "Nee", zei de man. 't Duurt nog een hötje. Dan wi'j de viskes een betje vewenne of lokke met tén angel op en neer hale. Trikke weer op. "Ok al niks" zeite jong. En zo duk at tén man dén dobber optrek, zeit hi'j ook: "Ook al niks". Dén visser dén kiek um al zo van opzied aan. "Ook al niks", zei de jong. Toe zeite: "Zeg, a gi'j niks anders wet, gaot tan gauw weg". "Jao", zeie, "ik zie dat zo graag". Hi'j trek weer op. "Ook al niks". Toe sleet tén keal, dén sleet um aan de moel. "Wat mok dan zegge?" zeit de jong. "Zeg tan mao: goeie vangs. Dat liek anders". "Goeie vangs" zeite. "Goeie vangs". En daor ginge hen. Hi'j bleef mao niks as zegge: "Goeie vangs".
Daor zütte ien dat weiland; daor kömp een knech van een boer aan met een sleej achter 't pèèd. Dat was vroeger een höltere slee; daor leie ze de ègen op, en daor ginge ze dan met nor 't land; dan hoeve ze die niet op de hoge kar te beure. Mao dén had taor een pèèd opligge. D'n was doodgegaon ien de wei. En dén kömp taor hèèrtrekke met tat pèèd; den moste wei uut. Hi'j daor op aan. Piet was zo ni'jsgierig. "Goeie vangs", zeie. "Goeie vangs". Mao den knech dén wudt dat muuj. Toe zeite weer: "Goeie vangs", "Goeie vangs". Toe zeite knech: "Wat doej ien de wei, snotneus. Ik slaoj ow aan de ore". "Goeie vangs". En daor kriegte een klets um de ore. "Wat mok tan zegge?" "Gi'j mot zegge: 'Laot tat stinkende kring mao gaon'". "O", zeie, "laot dén stinkende kring mao gaan". Jan bleef daor met aan 't praote. Dan wolle dat ontholde, wao. "Laot dén stinkende kring mao gaon".
Toe kömpte op de grote weg. Toe zutte daor een trop minsen hen gaon. Mao now was dat een begrafenisstoet. Toe denkte: "Das toch moai, daor mok bi'j zun". Hi'j daor achteraan. "Laot dén stinkende kring mao gaon". Toe worre die minse...; zi'j kieke zich aan; die femilie die schaamp zich; en dén ene die löp nor um toe. Toe zeite: "Lelijke bengel. Hier hei een klap. En maak tai wegkòmp". "Wat mok tan zegge? Wat mok tan zegge?" "Zeg dan: 'God troost die arme ziel'". "God troost tie arme ziel", zeie. En daor ginge weer hèèr. "God troost tie arme ziel".
Toe kump daor uut een zi'jweg weer zon stoet aan. Dat was een bruiloftsstoet gewes, en die moste nor 't gemeentehuus. Hi'j daor òp aan, wao. En toe isse daor bi'j. "God troost die arme ziel", zeite. En die minse worre woeiend. En toe sleet um een keal flink um de ore. Toe zeite: "Wat mok tan zegge". "Hier", zeite, "een oorvèèg". Toe gafte um een klap aan de ore. "Ogewap, ogewiks. Now wet ik ien enen kier weer wat vader mien besteld hét". En toe was 't uut.
Bron: Kobus van Bindsbergen.
Bart van Bindsbergen.
De was is een huusholling, en die hadden een jungske, dén kon niks ontholde; dén kon totaal niks ontholde. En toe ha vader nog moeite gedaon, mao aj um nao de winkel sture um een boodschap, dan kwamme altied tuus, dan wisse 't niet meer. Mao vader die was een betje ziek gewodde. Toe zeite: "Piet, gi'j kont toch dat endje wel nao de stad lope en hale mien de ogewiks. Ik dörf niet goed 't wèèr ien; ik bun arg vekeld". "Vader, dat kan 'k zat, dat kan 'k zat". "Jao, mao now moj dat goed ontholde, niet daj dat now weer vegèèt". "Ogewiks", zeite, "ogewiks; ogewiks". "Ja, now", zei moeder, "trek ow dan mor aan en gaot efkes nao den appeteek, wen ze kenne vader goed, dén hilt taor altied ogewiks". "Nee, das goed; dat onthol ik zat".
En Piet had taor heer gefluit. Dat deie graag, hè. Piet taor heer gestap.
Mao toe zit taor zon man te visse, een endje wier an zon grach. En zo dat tat tan geet, dan trekke ze dat dobbertje op. Had de man alweer niks. Toe geet hi'j daor zo bi'j staon. Trekte weer op. "Ok al niks", zei de jong. "Nee", zei de man. 't Duurt nog een hötje. Dan wi'j de viskes een betje vewenne of lokke met tén angel op en neer hale. Trikke weer op. "Ok al niks" zeite jong. En zo duk at tén man dén dobber optrek, zeit hi'j ook: "Ook al niks". Dén visser dén kiek um al zo van opzied aan. "Ook al niks", zei de jong. Toe zeite: "Zeg, a gi'j niks anders wet, gaot tan gauw weg". "Jao", zeie, "ik zie dat zo graag". Hi'j trek weer op. "Ook al niks". Toe sleet tén keal, dén sleet um aan de moel. "Wat mok dan zegge?" zeit de jong. "Zeg tan mao: goeie vangs. Dat liek anders". "Goeie vangs" zeite. "Goeie vangs". En daor ginge hen. Hi'j bleef mao niks as zegge: "Goeie vangs".
Daor zütte ien dat weiland; daor kömp een knech van een boer aan met een sleej achter 't pèèd. Dat was vroeger een höltere slee; daor leie ze de ègen op, en daor ginge ze dan met nor 't land; dan hoeve ze die niet op de hoge kar te beure. Mao dén had taor een pèèd opligge. D'n was doodgegaon ien de wei. En dén kömp taor hèèrtrekke met tat pèèd; den moste wei uut. Hi'j daor op aan. Piet was zo ni'jsgierig. "Goeie vangs", zeie. "Goeie vangs". Mao den knech dén wudt dat muuj. Toe zeite weer: "Goeie vangs", "Goeie vangs". Toe zeite knech: "Wat doej ien de wei, snotneus. Ik slaoj ow aan de ore". "Goeie vangs". En daor kriegte een klets um de ore. "Wat mok tan zegge?" "Gi'j mot zegge: 'Laot tat stinkende kring mao gaon'". "O", zeie, "laot dén stinkende kring mao gaan". Jan bleef daor met aan 't praote. Dan wolle dat ontholde, wao. "Laot dén stinkende kring mao gaon".
Toe kömpte op de grote weg. Toe zutte daor een trop minsen hen gaon. Mao now was dat een begrafenisstoet. Toe denkte: "Das toch moai, daor mok bi'j zun". Hi'j daor achteraan. "Laot dén stinkende kring mao gaon". Toe worre die minse...; zi'j kieke zich aan; die femilie die schaamp zich; en dén ene die löp nor um toe. Toe zeite: "Lelijke bengel. Hier hei een klap. En maak tai wegkòmp". "Wat mok tan zegge? Wat mok tan zegge?" "Zeg dan: 'God troost die arme ziel'". "God troost tie arme ziel", zeie. En daor ginge weer hèèr. "God troost tie arme ziel".
Toe kump daor uut een zi'jweg weer zon stoet aan. Dat was een bruiloftsstoet gewes, en die moste nor 't gemeentehuus. Hi'j daor òp aan, wao. En toe isse daor bi'j. "God troost die arme ziel", zeite. En die minse worre woeiend. En toe sleet um een keal flink um de ore. Toe zeite: "Wat mok tan zegge". "Hier", zeite, "een oorvèèg". Toe gafte um een klap aan de ore. "Ogewap, ogewiks. Now wet ik ien enen kier weer wat vader mien besteld hét". En toe was 't uut.
Bron: Kobus van Bindsbergen.
Onderwerp
AT 1687 - The Forgotten Word 
AT 1687 - The Forgotten Word 
ATU 1687 - The Forgotten Word.
ATU 1687 - The Forgotten Word.
Beschrijving
Een jongen, die niks kan onthouden, wordt door zijn vader naar de stad gestuurd om ogewiks (oogzalf); om het niet te vergeten blijft hij het herhalen, komt bij een visser en zegt: "Ook al niks." Hij krijgt een klap en vraagt wat hij dan moet zeggen. "Goede vangst!" Hij zegt het tegen een knecht met een dood paard op zijn slee; moet zeggen: "Laat dat stinkende kreng maar gaan." Zegt het bij een begrafenisstoet; moet zeggen: "God troostte de arme ziel." Zegt het bij een bruidsstoet; krijgt een oorvijg en denkt aan de ogewiks, die zijn vader besteld heeft.
Bron
Vertellers uit de Liemers samengesteld door A. Tinneveld, Wassenaar 1976, p.160-161.
Commentaar
Onder de Beeldknop van TINNEV192 bevindt zich een foto van Bart van Bindsbergen
The Forgotten Word
Naam Overig in Tekst
Piet
Piet
Datum Invoer
2013-03-01 14:46:20