Hoofdtekst
209.
Bart van Bindsbergen.
Een domenheer die prèken elke kier ien de kerk oaver een plant, oaver een eerappel, of oaver een nöt. Die vegelieking wolle de minse dan is goed dudelijk make. Now weure de van die ouderlinge die krege door zon hèkel aan. Toe zeie ze tege mekaar: "Goddome, wat hewwe now aan zon predekant. Laowe 't te ris mette köster òver hemme". "Ja", zeite köster, "ik wet tat wel, mao hi'j wil dat now eenmaol. Now aankòmmende zondag dan mok um al weer een nöt bezörge. Die mok um helemaol los make. En dan wil hi'j ütlegge wat ons geloof is". "Zeg", zeie ze, "wet ie waj doet? Gi'j maak tén nöt los ien drie dele. Den hadden bas mot traf; dan 't vlüs, en dan kriej de pit. Mao dan mòj hengaon en smère ien dat pit een betje poep". "Ja", zeite köster, "daor zeg ie zowat. Dan zak dat een zondag klòòr legge".
Zondages kömp den domenheer opte prèèkstoel. Hi'j wòl vandaag nog is prèke um dudelijk te laote zien wat 't ware geloof was. Hi'j had dén nöt losgemaak en gezeid: "Dit is de hadde schaal; dat is 't Joodse geloof; veur 't vuur. Dat dunne vlies, dat is 't Katholiek geloof; dat kan de wel zon betje deur. Maar nu komt 't: ons geloof, en dat is, dat is .... scheisdrek". En door springe die minsen op:
"Harüt met tie keal; wi'j willen um niet meer hemme; hi'j mot trüt". En hi'j moes van de prèèkstoel af. Dalijk wark van gemaak. En zondag trop harre ze al een andere predekant.
Bron: Dorus Cornelesen.
Bart van Bindsbergen.
Een domenheer die prèken elke kier ien de kerk oaver een plant, oaver een eerappel, of oaver een nöt. Die vegelieking wolle de minse dan is goed dudelijk make. Now weure de van die ouderlinge die krege door zon hèkel aan. Toe zeie ze tege mekaar: "Goddome, wat hewwe now aan zon predekant. Laowe 't te ris mette köster òver hemme". "Ja", zeite köster, "ik wet tat wel, mao hi'j wil dat now eenmaol. Now aankòmmende zondag dan mok um al weer een nöt bezörge. Die mok um helemaol los make. En dan wil hi'j ütlegge wat ons geloof is". "Zeg", zeie ze, "wet ie waj doet? Gi'j maak tén nöt los ien drie dele. Den hadden bas mot traf; dan 't vlüs, en dan kriej de pit. Mao dan mòj hengaon en smère ien dat pit een betje poep". "Ja", zeite köster, "daor zeg ie zowat. Dan zak dat een zondag klòòr legge".
Zondages kömp den domenheer opte prèèkstoel. Hi'j wòl vandaag nog is prèke um dudelijk te laote zien wat 't ware geloof was. Hi'j had dén nöt losgemaak en gezeid: "Dit is de hadde schaal; dat is 't Joodse geloof; veur 't vuur. Dat dunne vlies, dat is 't Katholiek geloof; dat kan de wel zon betje deur. Maar nu komt 't: ons geloof, en dat is, dat is .... scheisdrek". En door springe die minsen op:
"Harüt met tie keal; wi'j willen um niet meer hemme; hi'j mot trüt". En hi'j moes van de prèèkstoel af. Dalijk wark van gemaak. En zondag trop harre ze al een andere predekant.
Bron: Dorus Cornelesen.
Beschrijving
Een dominee, die telkens over een plant of noot preekt, zijn de mensen weldra zat en ze halen de koster over een geintje met hem uit te halen en de noot, die hij a.s. zondag gaaat gebruiken met poep te vullen. De dominee maakt op de preekstoel de noot open; de harde bast is het Joodse geloof: in het vuur ermee; het vlies is het Katholieke geloof, dat er wel mee door kan; en dan komt het ware geloof, "maar dat is", roept de dominee uit, "scheisdrek". Dit wordt gemeld en hij wordt ontslagen en vervangen.
Bron
Vertellers uit de Liemers samengesteld door A. Tinneveld, Wassenaar 1976, p.186-187.
Commentaar
Onder de Beeldknop van TINNEV192 bevindt zich een foto van Bart van Bindsbergen
Naam Overig in Tekst
Joods 
Joods 
Katholiek
Katholiek
Datum Invoer
2013-03-01 14:46:20