CJ042705

In nicht fan ús wenne yn Kollumersweach. 't Is sahwat in tsien à alwe jier lyn, doe wie hja fiifentritich jier, doe foun se by har famke in krâns yn 't kessen. En dêr siet yn 't kessen ek noch in kraechje fan it famke har jurk. Har famke wie altyd syklik en it stie by myn nicht fêst, dat har dochterke wie bitsjoend. Hja hie fuort ien op it each, dy't it dien hie; dat wie in jonge frou út 'e Westerein. Sy gong op 'e fyts nei de Westerein, de krâns hie se by har. Hwat tichter hja by de Westerein kom, hwat mear de krâns bigong to skitterjen. Dat wie wol it sterkste biwiis dat hja yn 'e buert fan 'e tsjoenster kom.
It wie in frou de Haan, dy't it neffens har dien hie.
Guon út Kollumersweach hienen har oanret om dêr hinne to gean.
Hwat der fierder gebeurd is, wit ik net, mar it famke waerd wer better.

TM 3109 - Heksenkrans in kussen    TM 3109 - Heksenkrans in kussen   

Een vrouw vond eens een krans en het kraagje van een jurkje van haar dochter in het kussen van haar dochter. Het meisje was nogal ziekelijk, en de moeder was ervan overtuigd dat ze betoverd was. Ze meende te weten wie de heks was en ging met de krans naar deze persoon toe. Onderweg begon de krans steeds meer te schitteren. Wat er verder gebeurd is, is onbekend, maar het meisje is weer beter geworden.

Corpus Jaarsma, verslag 427, verhaal 5

19 juni 1968

Heksenkrans in kussen

Kollumerswaag    Kollumerswaag   

Kollumersweach    Kollumersweach   

Westerein    Westerein   

Westereinde    Westereinde   

de Haan    de Haan   

2013-03-01 14:46:21