Hoofdtekst
Doe't skoanheit hjir by ús yn 'e hûs kaem, foun ik ûnder syn ledikant in stik guod, dat like wol stopferve en it stonk ôfgryslik. Ik ha 't fuortsmiten en fortelde hwat ik foun hie. "Nou is 't net bêst," sei skoanheit, "nou binne alle kweade machten op my los litten." Dat guod dat wie duveldrek.
Letter foun ik al us wer in stikje duveldrek. Dat makke deselde reis.
Nou fortink ik him der fan dat er 't guod yn 'e bûse by him draecht, mar dat wit ik net. Ik sjoch syn bûsen noait nei.
Letter foun ik al us wer in stikje duveldrek. Dat makke deselde reis.
Nou fortink ik him der fan dat er 't guod yn 'e bûse by him draecht, mar dat wit ik net. Ik sjoch syn bûsen noait nei.
Onderwerp
TM 3104 - Duivelsdrek als afweer 
TM 3104 - Duivelsdrek als afweer 
Beschrijving
Een man woonde bij het gezin van zijn zoon in. De vrouw vond eens iets onder zijn bed wat op stopverf leek en wat vreselijk stonk. Ze gooide het weg. Toen ze het later aan haar schoonvader vertelde, zei hij dat het duivelsdrek was. Daarmee beschermde hij zich tegen het kwaad.
Bron
Corpus Jaarsma, verslag 427, verhaal 6
Commentaar
19 juni 1968
Duiveldrek als afweer
Datum Invoer
2013-03-01 14:46:21