Hoofdtekst
Gabe en Griet dy koenen och sa bêst mei elkoar. Doe't Gabe stoar skriemde Griet tige. Sy gong nei de beeldhouwer ta en sy sei tsjin him: "Meitsje in moai beeld fan Gabe. In houten beeld. Hwant ik wie sa mâl mei him. Dan haw ik him elke dei wer fóár my."
De beeldhouwer levere it beeld. It like sprekend. It kom op in moai plak fóár yn 'e keamer to stean.
Mar nei twa jier krige Griet wer forkearing. Doe't de frijer foar 't earst by har yn 'e hûs kom, sei er: "Hwat is dat dêr?" En hy wiisde op it beeld.
Griet sei: "Dat is Gabe, dat is syn beeld."
Doe sei de frijer: "Hè, hwat woarde ik dêr kjel fan."
Dy wyks sei Griet tsjin har jonges: "Set it beeld fan Gabe mar yn 't achterhús by de geiten. It ding is hjir in stan yn 'e wei."
De oare snein-to-jouns kom har frijer wer.
Griet sei tsjin him: "Mast myn geiten èk ris sjen."
Dêr stie it beeld fan Gabe. "Hè," sei de frijer, "nou stiet dat ding hjir. Nou wurd ik der noch helte kjeller fan."
Dy wyks sei Griet tsjin har jonges: "Bring it beeld fan Gabe mar nei de souder ta. 't Stiet ús dêr yn 't geitehok mar yn 't paed." It beeld forhuze nei de souder.
De maitiids dêroan troude se mei de frijer.
Doe't it winter woarde, hienen se neat mear to stoken. Alle branje wie op. Doe sei Griet tsjin har twadde keardel: "Brân Gabe mar op."
Doe wie se Gabe dan foargoed kwyt.
De beeldhouwer levere it beeld. It like sprekend. It kom op in moai plak fóár yn 'e keamer to stean.
Mar nei twa jier krige Griet wer forkearing. Doe't de frijer foar 't earst by har yn 'e hûs kom, sei er: "Hwat is dat dêr?" En hy wiisde op it beeld.
Griet sei: "Dat is Gabe, dat is syn beeld."
Doe sei de frijer: "Hè, hwat woarde ik dêr kjel fan."
Dy wyks sei Griet tsjin har jonges: "Set it beeld fan Gabe mar yn 't achterhús by de geiten. It ding is hjir in stan yn 'e wei."
De oare snein-to-jouns kom har frijer wer.
Griet sei tsjin him: "Mast myn geiten èk ris sjen."
Dêr stie it beeld fan Gabe. "Hè," sei de frijer, "nou stiet dat ding hjir. Nou wurd ik der noch helte kjeller fan."
Dy wyks sei Griet tsjin har jonges: "Bring it beeld fan Gabe mar nei de souder ta. 't Stiet ús dêr yn 't geitehok mar yn 't paed." It beeld forhuze nei de souder.
De maitiids dêroan troude se mei de frijer.
Doe't it winter woarde, hienen se neat mear to stoken. Alle branje wie op. Doe sei Griet tsjin har twadde keardel: "Brân Gabe mar op."
Doe wie se Gabe dan foargoed kwyt.
Onderwerp
AT 1510 - The Matron of Ephesus (Vidua) 
AT 1510 - The Matron of Ephesus (Vidua) 
ATU 1510 - The Matron of Ephesus.
ATU 1510 - The Matron of Ephesus.
Beschrijving
Een ontroostbare weduwe laat een houten beeld maken van haar innig geliefde, overleden man Gabe. Als ze weer verkering krijgt, schrikt haar nieuwe vlam erg van het beeld. De vrouw laat haar zonen het beeld vervolgens in het achterhuis zetten bij de geiten. Als de vrouw aan haar vrijer de geiten laat zien, wordt hij weer geconfronteerd met het beeld. De vrouw laat het beeld daarop naar de zolder brengen. Als het weer winter wordt en erg koud, zegt de vrouw tegen haar geliefde - inmiddels haar man - dat ze het beeld van Gabe op mag stoken.
Bron
Collectie Jaarsma, verslag 542, verhaal 3 (archief MI)
Commentaar
16 december 1968
The Matron of Ephesus
Naam Overig in Tekst
Griet
Griet
Naam Locatie in Tekst
Gabe
Gabe
Datum Invoer
2013-03-01 14:46:21