Hoofdtekst
Der wie in man, dy kom noait yn 'e tsjerke. Doe kom doomny ris in kear by him. Sy praetten oer ús leaven Hear. Doomny sei, hy koe wol mei God sprekke.
Doe sei dy man: "Nou doomny, dêr leau ik net yn. Mar nou nòch hwat. Gelove jo wol hwat ik jo nou fortel: ik helle fan 'e wike in protte ierpels fan 't lân. 't Wie in swiere fracht, it hynder hie der lûken oan.
Ynienen bliuwt it hynder stean en 't seit tsjin my: 'Mei 'k wol even rêste? Ik bin sà warch'."
"Dat lige jo", sei doomny.
"Nou," sei de man, "dan lige jo ek, dat jo mei ús leaven Hear sprekke."
Doe sei dy man: "Nou doomny, dêr leau ik net yn. Mar nou nòch hwat. Gelove jo wol hwat ik jo nou fortel: ik helle fan 'e wike in protte ierpels fan 't lân. 't Wie in swiere fracht, it hynder hie der lûken oan.
Ynienen bliuwt it hynder stean en 't seit tsjin my: 'Mei 'k wol even rêste? Ik bin sà warch'."
"Dat lige jo", sei doomny.
"Nou," sei de man, "dan lige jo ek, dat jo mei ús leaven Hear sprekke."
Beschrijving
Een man bezoekt nooit een kerk en daarom komt de dominee bij hem langs. Ze praten over Onze Lieveheer en de man zegt dat hij daar niet in gelooft en vraagt de dominee of hij het volgende gelooft: toen de man een vracht aardappels en het paard had er een zware last aan. Dan stopt het paard en vraagt of hij even mag rusten, want hij is zo moe. De dominee gelooft het niet en daarop zegt de man dat het een leugen is dat je met god kan spreken.
Bron
Collectie Jaarsma, verslag 603, verhaal 1
Commentaar
20 maart 1969
Naam Overig in Tekst
Onze Lieveheer 
Onze Lieveheer 
God
God
Datum Invoer
2013-03-01 14:46:21