kul022 - De katten van de Lummelenkooi (3: de Thijssemênnekes)

Ondertussen waren de katten in de Lummelenkooi uitgedanst en liepen ze langs de beukenheg van het Kattestraatje weer naar huis toe. Onderweg sprongen veel katten nog even binnen bij de Thijssemênnekes. Bij Jan en Toontje Thijsse, die op het Klein Hoekske woonden. Hun boerderijke stond een beetje van de weg af, naast de Vier Uitersten. Jan was d'n oudste, 'n opgerimpeld mênneke en Toon had altijd 'ne stok bij hem, die groter was als hijzelf. Deze Thijssemênnekes waren gek op katten. Voor katten hadden ze hun deur altijd open staan. D'ren hêrd, waarin zelfs 'ne wilde kater geen kwaad kon doen, zat vaak vol met katten. Met grote en kleine, met zwarte, witte, rooie, bonte, grijze en eimentse katten. De Thijssemênnekes kenden die katten met naam en toenaam. Zat d'n hêrd vol met katten dan werd er druk gebuurt. Totdat Toontje zei:
"Heske, pieske, poeske
Waorvan kumde gij?
Goei buurmans katten
kommen nie muizen bij mij".
Dan verlieten de katten d'n hêrd van Jan en Toontje en liepen naar huis toe.
De volgende dag, zodra de avondklok tien uur sloeg, kwamen ze weer terug. Naar de kuil in de Lummelenkooi om er te dansen en te springer, te mauwen en te schreeuwen en zonodig 'ne mens, die te dicht bij de kuil kwam, te grazen te nemen.

Bij de Thijssemênnekes kwamen altijd katten op bezoek. Als Toontje zei:
"Heske, pieske, poeske
Waorvan kumde gij?
Goei buurmans katten
kommen nie muizen bij mij".
Dan verlieten de katten d'n hêrd van Jan en Toontje en liepen naar huis toe.

Roger van Laere, KULHANNES, Liempde 1992, 62-63

voor 1992

Kulhannes    Kulhannes   

de Thijssemênnekes    de Thijssemênnekes   

Jan    Jan   

Toontje    Toontje   

Lummelenkooi    Lummelenkooi   

Klein Hoekske    Klein Hoekske   

Vier Uitersten    Vier Uitersten   

Kattestraatje    Kattestraatje   

2013-03-01 14:46:20