Hoofdtekst
SPOKERIJ
Het was winteravond en het sneeuwde toen Kulhannes, zijn zuster en enkele boeren rond het vuur in d'n hêrd zaten te buurten over kalfkes en koeikes, de familie en anderen.
"Ons vaoier, die nie vur liegus waar en merakel gelaoien waar op appelstruif, zaat ooit in d'n vuurhêrd mi z'n bruur en 'n kat, toen er op de deur geklopt wier. 'Kom binnen', riep onze vaoier. Mee stapte Van Enthoven, 'ne miens ûit Kaasteren, d'n hêrd binnen. 'Zet oe,' zin onze vaoier. Van Enthoven viet 'ne stoel en gonk zitten.
Boven 't vuur hong 'ne kittel mi êrrepel. Onze vaoier waar druk aon 't proaten en smeet d'n ene klets over d'n aandere, toen Van Enthoven zin, dê-t-ie de êrrepel uit de kittel kos laoten daansen. Dê is 'n sterk stuk in 'n ouw hemd, mêinde onze vaoler. Hij hág 't nog nie gezeed of Van Enthoven begos te daansen. Mee gonk de deksel van de kittel af en vlogen d'êrrepel dûr de skouw naor buiten. Onze vaoier hâ toen zo'n schrik, dê-t-ie Van Enthoven d'n hêrd uitwêrkte", vertelde Kulhannes.
Toen Kulhannes dit verteld had kwamen de boerentongen los Het ene sterk verhaal reeg zich aan het andere. De ene boer zei, dat hij 'nen boer gekend had, die niet aan dorsen toekwam, omdat er steeds een kat aan de klippel van z'ne vlegel hing; de andere beweerde, dat hij iemand kende, die 'n paard op de hooischelft kon tillen, en Kulhannes liet het ene spook na het andere in de kille grauwe hêrd verschijnen.
Het was winteravond en het sneeuwde toen Kulhannes, zijn zuster en enkele boeren rond het vuur in d'n hêrd zaten te buurten over kalfkes en koeikes, de familie en anderen.
"Ons vaoier, die nie vur liegus waar en merakel gelaoien waar op appelstruif, zaat ooit in d'n vuurhêrd mi z'n bruur en 'n kat, toen er op de deur geklopt wier. 'Kom binnen', riep onze vaoier. Mee stapte Van Enthoven, 'ne miens ûit Kaasteren, d'n hêrd binnen. 'Zet oe,' zin onze vaoier. Van Enthoven viet 'ne stoel en gonk zitten.
Boven 't vuur hong 'ne kittel mi êrrepel. Onze vaoier waar druk aon 't proaten en smeet d'n ene klets over d'n aandere, toen Van Enthoven zin, dê-t-ie de êrrepel uit de kittel kos laoten daansen. Dê is 'n sterk stuk in 'n ouw hemd, mêinde onze vaoler. Hij hág 't nog nie gezeed of Van Enthoven begos te daansen. Mee gonk de deksel van de kittel af en vlogen d'êrrepel dûr de skouw naor buiten. Onze vaoier hâ toen zo'n schrik, dê-t-ie Van Enthoven d'n hêrd uitwêrkte", vertelde Kulhannes.
Toen Kulhannes dit verteld had kwamen de boerentongen los Het ene sterk verhaal reeg zich aan het andere. De ene boer zei, dat hij 'nen boer gekend had, die niet aan dorsen toekwam, omdat er steeds een kat aan de klippel van z'ne vlegel hing; de andere beweerde, dat hij iemand kende, die 'n paard op de hooischelft kon tillen, en Kulhannes liet het ene spook na het andere in de kille grauwe hêrd verschijnen.
Onderwerp
sinsag 0750 - Andere Zauberei. 
sinsag 0750 - Andere Zauberei. 
Beschrijving
De vader van Kulhannes vertelde van een man, die de aardappels uit de ketel danst, die door de schouw naar buiten vliegen. Een ander vertelt van een kat, die bij het dorsen aan zijn vlegel bleef hangen, weer een ander van een man, die een paard op een hooischelf tilt.
Bron
Roger van Laere, KULHANNES, Liempde 1992, 81
Commentaar
voor 1992
Andere Zauberei (cf. 14: tovenaar laat speelkaarten dansen) + SINSAG 0592
Naam Overig in Tekst
Kulhannes
Kulhannes
Van Enthoven
Van Enthoven
Naam Locatie in Tekst
Kasteren
Kasteren
Datum Invoer
2013-03-01 14:46:20