kul033 - Het spook van Kasteren (2: stalkaars)

Na haar dood kon Nelia, zoals andere Liempdse mensen, die met kromme knieën gestorven waren, het nergens goed vinden. Als een stalkaars doolde ze 's avonds en 's nachts, tussen twaalf en twee uur door het beemddal. Overal zweefde ze rond, 'ne meter of twee drie van de grond af. Meer als eens had Kulhannes zo'n stalkaars langs de Dommel zien dansen. Hij praatte er vaak over en vertelde dit aan Jan en alleman. Kulhannes, die 's nachts vaak last had van krampen in zijn kuiten, had een boekske, waarin iets over lichtende stalkaarsen stond. "Kêk", zei Kulhannes, "'t waar hil gewoon dê ês iemes dood en gestörven waar, dê t'r 'n strooike vûr 't sterfhoos worde gezet. Dê waar 'n buske van gêif strooi, dê mi zwarzige linten aon mekare gebonden waar en op 'n houteren skraagske laag. Tegen 't strooibuske aon stonnen aon de vûrkaant drie zwarte plänkskes mi 'ne witte raand en aon d'n aachterkaant twee. En waorum dinnen de miensen 't strooike nirzetten? Dê waar hêndig vûr de stalkaarsen. Dan wiesen ze mee, waor ze zên moessen um iemes op te haolen, die d'r paaste".

SINSAG 0182 - Wiedergänger als Irrlicht    SINSAG 0182 - Wiedergänger als Irrlicht   

TM 4905 - Dwaallichten (stalkaarsen)    TM 4905 - Dwaallichten (stalkaarsen)   

Na haar dood komt Nelia als stalkaars ronddolen tussen 12 en 2. Kulhannes heeft ook wel eens een stalkaars gezien. Hij heeft er ook een boekje over en weet, waarom een strobos bij het sterfhuis wordt gezet.

Roger van Laere, KULHANNES, Liempde 1992, 96-97

voor 1992

Voor heks als "stallicht", zie Daras, 34 N<?>173, 174, 178,

Wiedergänger als Irrlicht

Kulhannes    Kulhannes   

Nelia    Nelia   

Jan    Jan   

Liempde    Liempde   

Dommel    Dommel