kul036 - Na Rooise kermis (1: De Rooische bokken)

Na Rooise kermis

Een keer in 't jaar ging Kulhannes naar ome Dorus in Haaren, een keer in 't jaar kloefte hij naar d'n H. Eik in Oirschot en een keer in 't jaar stapte hij naar de kermis in St. Oedenrode.
Veertien dagen na Liempt kermis was het in Rooi kermis. Op deze kermiszondag toepelde Kulhannes met enkele kameraden naar St. Oedenrode. 's Middags, na de spekstruif en het Rozenhoedje met de litanie van Alleheiligen ging men op pad. Op een paar hoge hardleren schoenen, met 'n goei broek aan en 'n jaske om d'r lijf op d'ren kop een zwarte pet en in d'r kniebeurs enkele stuivers, zo liepen ze over de lange Broekdijk naar de kermis in Rooi. En praten! Niet te weinig. "'t Bralde en kwalde gelijk. Ieder um 't zeerst. D'ne ene wies deez, d'n aondere dê en alleman wies wê. En 't sprikt, dê t'r nie allenig geproat wier over de pestoor en de baggen. Of over dieën boer mi 'n koei, die zo mager waar, dè d'r strekels aalt uit de wêind hongen. Ok over de durskes wier gepraot. Over malse en skôn durskes, over goei en kaoi, over durskes, die nie wijer ês thoos kwamen, mi gene riek waren te voeieren of op 'ne cent kossen kakken", zei Kulhannes.
Hoe het ook was. Kulhannes en z'n kameraden sloeften zo goed als ze konden over de zanderige Broekdijk naar de kermis in Rooi
Na een groot uur lopen, kwamen ze rond vier uur op de kermis aan. Het was er altijd druk. Op het grote marktveld stonden kramen met zoethout, borstballen, sepstelen, kaneelstokken, jodenvet, vis, oliebollen, speeltuig en ander gerei. Er waren schiet- en trekkramen, 'ne schommel, 'n zweef- en paardemolen, de kop van Jut, 'ne post met peperkoek, 't rad van avontuur en vele andere attrakties, waaraan het kermisvolk plezier beleefde. Kulhannes en z'n kameraden kuierden een beetje rond. Van het ene eind van het marktveld naar het andere. Ze proefden van het gerei in de snoep-, olie- en viskramen, keken naar de clowns, de dikste vrouw ter wereld in een grote tent en de kinderen in de paardemolen, ze kropen in de schommel en zweefmolen, luisterden naar de muziek van de orgelman, sloegen met 'ne teurhamer op de kop van Jut en met 'ne houten klippel op 'ne taaie peperkoek, ze verbaasden zich in een waarzegster, vochten met de beer en bezochten meerdere tapperijen. Van de ene herberg naar de andere kroeg trokken ze, waar ze 'n biertje dronken, van 'n sneveltje proefden, tegen 'ne Bestse gattenkijker aanbuurten of tegen 'n Rooise papbuik aanzongen. Het ene liedje na het andere zongen ze. Het ene al schoner en harder dan het andere. Over de moord in Raamsdonksveer, de non in het klooster, als mijn tante eens wist en over de Rooische bokken.
"Rokke te tokke
De Rooische bokken
Die kommen bij ons
De pap opslokken".
Toen hierna enkele aangeschoten jongelui uit Rooi heel smerig keken en zongen:
"Tiere liere linders,
Dè zèn de Liempdsche vilders.
Die kommen hier op onzen dijk.
Ze vreten nie ês paddeslijk;
Paddeslijk is gin brood;
Ze hangen aon de galg dood.
De galg die zal breken,
De moord die zal steken.
Ze zetten 't meske al op d'ren skoen,
Gelijk die Liempdsche vilders doen.
Ze zetten 't meske al op d'ren buik
En daor kommen die Liempdsche vilders uit".
kozen Kulhannes en zijn bier- en snevel-minnende vrienden waar voor hun losse centen en gingen naar huis toe.

Na afloop van de kermis te St. Oedenrode zongen Kulhannes en zijn kameraden over "De Rooische bokken", waarop de jongelui uit Rooi vuil keken en zongen over de Liempdse vilders.

Roger van Laere, KULHANNES, Liempde 1992, 105-106

voor 1992

Kulhannes    Kulhannes   

dorus    dorus   

H. Eik    H. Eik   

St. Oedenrode (Rooi)    St. Oedenrode (Rooi)   

Raamsdonkerveer    Raamsdonkerveer   

Haaren    Haaren   

Oirschot    Oirschot   

Broekdijk    Broekdijk   

Best    Best   

2013-03-01 14:46:20