Hoofdtekst
Appel-, peren- en kersenplukkers. Achter het schuurtje lag de boomgaard. Hierin stonden meerdere fruitbomen. Onder andere bomen met Eisboutse en jutteperen, bomen met goudreinetten, sterappels, prinsessen, bellefleurs en perdijsappels en enkele kersenbomen. Tegen de tijd, dat de appels, peren en kersen aan het rijpen waren, kwam 'ne opkoper langs, die de appels, peren en kersen van een of meerdere bomen kocht. Waren de appels, peren en kersen "bekwaam", dan verscheen de koopman met enkele werklui, 'n ponniekarreke en 'ne lange houten ladder op het erf. Met de ladder kroop men de fruitboom in, waaruit de rijpe vruchten werden geplukt.
Naast genoemde plukkers kwamen er elk jaar ook notenplukkers op 't erf. De noten waren nog groen of de notenplukkers verschenen met hun wagentje, enkele manden, zakken en 'ne ladder op het notenpodium.
"Onze vaoier hâ ôk verskêi notebeum. Skôn notebeum waren 't mi diksentêd goei noten. Deez' noten din onze vaoier ôk verkopen. Alle jaoren kwaamp dezelfde notenplukker, Kobus hieten-ie.'t Waar 'ne miens ûit de Haorsteeg, die 't gruwelijk gelaoien hâ op vrouwvolk en op noten. Ons Mina mos er niks af hebben, temeer umdè Kobus meer in de herberg kwaamp dan in de kerk. Tegen de têd, dè de noten skôn gruun waren en goed in d'n boest zaten, kwaamp Kobus mi enkelde man meer op 't êrf en plukten er mi 'n lang leer en enkelde maand de gruun noten, zo goed ês ze kossen, ûit de beum. Waor ie er mi bleef, wies ons vaoier nie. D'r wier gezeed, dè-t-'r ergend vêrf af gemaokt wier", verhaalde Kulhannes, die als Brabantse boer met 'n peervormig gezicht en rode haren graag buurtte over kabouters, sprookjes, heksen, spoken en prulmênnekes, schooiers en ander "goei volk".
Naast genoemde plukkers kwamen er elk jaar ook notenplukkers op 't erf. De noten waren nog groen of de notenplukkers verschenen met hun wagentje, enkele manden, zakken en 'ne ladder op het notenpodium.
"Onze vaoier hâ ôk verskêi notebeum. Skôn notebeum waren 't mi diksentêd goei noten. Deez' noten din onze vaoier ôk verkopen. Alle jaoren kwaamp dezelfde notenplukker, Kobus hieten-ie.'t Waar 'ne miens ûit de Haorsteeg, die 't gruwelijk gelaoien hâ op vrouwvolk en op noten. Ons Mina mos er niks af hebben, temeer umdè Kobus meer in de herberg kwaamp dan in de kerk. Tegen de têd, dè de noten skôn gruun waren en goed in d'n boest zaten, kwaamp Kobus mi enkelde man meer op 't êrf en plukten er mi 'n lang leer en enkelde maand de gruun noten, zo goed ês ze kossen, ûit de beum. Waor ie er mi bleef, wies ons vaoier nie. D'r wier gezeed, dè-t-'r ergend vêrf af gemaokt wier", verhaalde Kulhannes, die als Brabantse boer met 'n peervormig gezicht en rode haren graag buurtte over kabouters, sprookjes, heksen, spoken en prulmênnekes, schooiers en ander "goei volk".
Beschrijving
Appel-, peren- en kersenplukkers, waarnaast ook notenplukkers met een wagentje langskwamen
Bron
Roger van Laere, KULHANNES, Liempde 1992,
Commentaar
voor 1992
Naam Overig in Tekst
Kulhannes   
Kobus   
Mina   
Brabants   
Naam Locatie in Tekst
Haarsteeg   
Datum Invoer
2013-03-01 14:46:20
