CJ064009

't Wie op in joun en 't wie min waer. Der stie in buorkerij hwat op 'e rûmte. Doe kom dêr in man en dy frege de boer as er dêr fannacht ek sliepe koe.
"Ik ha gjin plak foar jo yn 'e hûs," sei de boer, "mar as jo yn 'e skuorre op 't hea sliepe wolle, is my dat bêst."
De man gong by de leider op en joech him yn 't hea del.
Even letter kom der in frou by de boer. Dy woe dêr èk graech sliepe.
"It sit sjesa," sei de boer, "jo kinne om my wol yn 't hea sliepe, mar dêr leit ek al in man."
"O," sei se, "dat hindert niks, "dan kin 'k miskien noch hwat fortsjinje." Doe gong hja èk yn 't hea lizzen.
Dyselde nachts krûpte der ek in bear by de leider op.
De oare moarns kom de boer yn 'e skuorre. "Nou," sei er, "koenen jo noch hwat fortsjinje?"
"Ja," sei 't minske, "de man woe wol bitelje, mar dy man yn 'e bontjas ha 'k neat fan bard."

VDK 1505A* - De man met de bontjas    VDK 1505A* - De man met de bontjas   

Het is slecht weer en een man komt bij een afgelegen boerderij om een slaapplaats. De boer zegt dat hij wel in de schuur op het hooi kan slapen. Later komt er ook een vrouw bij de boer die ook graag een slaapplaats wil. Ze gaat ook in het hooi liggen. Dezelfde nacht kruipt ook een beer op het hooi. De volgende dag vraagt de boer aan de vrouw of ze iets heeft kunnen verdienen. Ze zegt dat de man wel wilde betalen, maar de man in de bontjas niet.

Collectie Jaarsma, verslag 640, verhaal 9

25 april 1969

De man met de bontjas

2013-03-01 14:46:21