Hoofdtekst
Der wienen in heit en in soan. Dy mochten graech streupe.
Op in snein-to-moarn soenen se togearre nei tsjerke ta.
Mar sy hienen in stik of hwat hazzestrikken út to stean, dy woenen se earst noch even neisjen.
Sy gongen by sa'n fiif, seis strikken lâns en doe siet der yn ien dêrfan in dikke hazze.
De heit hie in lange flipjas oan, dêr stoppe er de hazze ûnder. Sa gongen se togearre nei tsjerke.
Underweis sei de soan nou en dan: "Heit, de poaten komme der ûnder wei." Dan die de man de jas hwat better ticht.
Op 't lêst sieten se yn 'e tsjerke en doomny stie yn 'e preekstoel. Doe sei dy doomny ynienen: "Wij zullen hem zien."
"Donders," tocht de soan, "dêr ha wy 't al." Hy stiette syn heit oan en seit tomûk: "Tink der om, de poaten komme der ûnder wei."
Even letter sei de doomny al ris wer: "Wij zullen zien."
"Toe heit," sei de soan, "de jas ticht!"
Mar doe sei de doomny: "Wij zullen hem allemael zien."
Doe woarde it de heit ek to mâl. Hy nimt de hazze en goait him by de doomny yn 'e preekstoel en seit: "Dû hast him nou doch al sjoen. Fret him dan ek mar op!"
Op in snein-to-moarn soenen se togearre nei tsjerke ta.
Mar sy hienen in stik of hwat hazzestrikken út to stean, dy woenen se earst noch even neisjen.
Sy gongen by sa'n fiif, seis strikken lâns en doe siet der yn ien dêrfan in dikke hazze.
De heit hie in lange flipjas oan, dêr stoppe er de hazze ûnder. Sa gongen se togearre nei tsjerke.
Underweis sei de soan nou en dan: "Heit, de poaten komme der ûnder wei." Dan die de man de jas hwat better ticht.
Op 't lêst sieten se yn 'e tsjerke en doomny stie yn 'e preekstoel. Doe sei dy doomny ynienen: "Wij zullen hem zien."
"Donders," tocht de soan, "dêr ha wy 't al." Hy stiette syn heit oan en seit tomûk: "Tink der om, de poaten komme der ûnder wei."
Even letter sei de doomny al ris wer: "Wij zullen zien."
"Toe heit," sei de soan, "de jas ticht!"
Mar doe sei de doomny: "Wij zullen hem allemael zien."
Doe woarde it de heit ek to mâl. Hy nimt de hazze en goait him by de doomny yn 'e preekstoel en seit: "Dû hast him nou doch al sjoen. Fret him dan ek mar op!"
Onderwerp
VDK 1833C* - "Ik zie hem!" 
VDK 1833C* - "Ik zie hem!" 
Beschrijving
Een vader en zoon gingen voor de kerkdienst nog even hun hazenstrikken af. Ze hadden een haas gevangen, en de vader hield deze tijdens de kerkdienst onder zijn jas. Toen de dominee voor de derde keer zei: "Wij zullen hem zien," dachten de vader en zoon dat de dominee het over de haas had. De vader gooide de haas naar de preekstoel en zei: "Je hebt hem nou toch al gezien. Vreet hem dan ook maar op."
Bron
Corpus Jaarsma, verslag 677, verhaal 6
Commentaar
1 juli 1969
"Ik zie hem!"
Datum Invoer
2013-03-01 14:46:21