CJ071603

Yn Switserlân hat men de adelaers op 'e bergen. It gebeurde dêr ris in kear dat dêr in fanke ûnderweis wie, dy moest even nei de stêd ta. Hja hearde ûnderweis ynienen in gerûs yn 'e loft en doe't hja seach, doe wie dêr in adelaer.
It wie dêr tige waerm en sy hienen dêr net de gewoante in broekje to dragen. It gesûs kom tichterby en hja tochte: dy adelaer komt by my en hja fljocht nei de kant fan 'e dyk en dêr giet se yn in gropke lizzen en slacht fan achteren it rokje oer de holle hinne omt se bang is dat oars de greate fûgel har de egen útpikke sil.
Dêr komt krekt de postboade oanfytsen. Dy tinkt: "Potfordory, dat fanke krûpt foar my yn 't gropke!" Dy postboade dêr hinne en nimt dêr syn trekken waer. Mar hja mient dat it de adelaer is, en seit: "Ja, pik mar, dû komst my dòch net yn 't gesicht."
(ik hearde dit yn Dútslân, yn Brandenburg, yn 'e stêd Beeskow oan 'e Spree)

VDK 1545C* - Uiteletuit    VDK 1545C* - Uiteletuit   

In Zwitserland vlogen grote adelaars in de bergen. Op een keer was een meisje bang dat zo'n vogel haar de ogen uit zou pikken, en ze ging met haar rokken omhoog in een greppel liggen. Juist op dat moment kwam de postbode langs, die dacht dat ze voor hem zo ging liggen, en nam zijn trekken waar. Het meisje dacht dat het de vogel was die haar prikte en zei: "Ja, pik maar, je komt toch niet in mijn gezicht."

Corpus Jaarsma, verslag 716, verhaal 3

17 juli 1969

Uiteletuit

Switserlân    Switserlân   

Zwitserland    Zwitserland   

Dútslân    Dútslân   

Duitsland    Duitsland   

Brandenburg    Brandenburg   

Beeskow    Beeskow   

Spree    Spree   

2013-03-01 14:46:21