CJ072801

Der wienen in mynhear en in mefrou, dy hienen in faem. Dy faem dy hie net folle forstân yn 'e holle.
De mynhear hie in baerch slachtsje litten en dy baerch kom yn 'e skoarstien. Hy sei: "Tink der om, dy is foar de kâlde winter!"
Op in kear doe wienen mynhear en mefrou in pear dagen fuort. De faem wie allinne thús.
Doe kom der in skoaijer by de doar. Dy hie stikkene klean oan en hy seach der klûmsk út.
De faem sei tsjin him: "Binne jo de kâlde winter?"
"Ja", sei er.
"Dan ha 'k hwat foar jo", sei de faem. En hja nom him mei yn 'e hûs. "Sjoch," sei se, "hjir yn 'e skoarstien ha 'k in baerch foar jo."
"Hoe kom ik dêrby?" sei de skoaijer.
De faem helle in trapke op en dêr gong de skoaijer by op. Mar syn broek wie sa stikken, dat doe't er boven op it trapke stie, hinge it spultsje him ta de broek út.
"Hwat hinget dêr?" frege de faem.
"Dat is in sek met verstand", sei de skoaijer.
"Is dat djûr?" frege de faem. Hwant hja wist wol dat hja forlet hie fan forstân.
"Né," sei de skoaijer, "dat kostet mar in kwartsje."
"Dan wol 'k wol foar in kwartsje ha", sei de faem.
De skoaijer foun it bêst en dat gong oan. It foldie de faem sa bêst, dat sy sei: "Nòch foar in kwartsje." En fuort dêrnei sei se: "Nòch foar in kwartsje!"
Doe't se foar de fiifde kear forstân ha woe, sei de skoaijer: "Né, net mear. Dan is 't neat mear wurdich."
De skoaijer sette mei de baerch ôf en de faem bleau wol foldien achter.
Doe't de mynhear wer thús kom en hearde dat de baerch fuort wie, sei er tsjin 'e faem: "Je bent een meid zonder verstand."
Mar dat liet de faem har net sizze. Sy sei: "Ik ha mear forstân yn 'e kont as jo yn 'e kop."

AT 1541 - For the Long Winter    AT 1541 - For the Long Winter   

ATU 1541 - For the Long Winter.    ATU 1541 - For the Long Winter.   

Een echtpaar hadden een nogal domme meid. De man slachtte eens een varken en zei dat dat voor de koude winter was. Toen het echtpaar een paar dagen van huis was, kwam er een arme schooier aan de deur. De meid vroeg of hij de koude winter was. Dat bevestigde hij en ze liet hem op een trapje klimmen om het varken te pakken. Toen zag ze dat er wat uit zijn versleten broek hing, en ze vroeg wat dat was. 'Een zak met verstand' zei de schooier. Daar wilde de meid wel wat van hebben, en voor een kwartje kreeg ze dat ook. Het beviel de meid zo goed dat ze nog wel een keer wilde, en nog een keer. Na de vijfde keer zei de schooier dat dat wel genoeg was. Toen de meneer en mevrouw weer terugkwamen, waren ze boos dat ze het varken had weggegeven. De meneer zei dat ze een meid zonder verstand was. Maar dat liet de meid zich niet meer zeggen en ze zei: "Ik heb meer verstand in mijn kont dan jij in je kop."

Corpus Jaarsma, verslag 728, verhaal 1

6 augustus 1969

For the Long Winter

Koude Winter    Koude Winter   

2013-03-01 14:46:21