CJ074304

Der wie in soldaet by 't garnizoen, mar dy rekke fordwaeld. Hy koe 't paed net wer fine en 't woarde al tsjuster. Hy moest ûnderdak ha foar de nacht en doe seach er ergens in tige moai hearehûs stean. Hy tocht: "Dêr mat ik mar ris op los."
Hy kloppe oan en doe kom der in moaije dame foar. De soldaet sei: "Mei ik hjir fannacht ek sliepe?"
Doe sei dy dame: "Kom earst mar ris mei nei de tún."
Doe nom se de soldaet mei dêrhinne. Dêr stienen allegearre moaije blommen yn.
Der wie ien hielemoaije leelje. Dêr gong dy dame boppe stean en doe strûpte se de broek út. En doe sei se tsjin dy soldaet: "Hokker blom fine jo nou it moaiste? Myn blom as dizze blom?"
De soldaet sei, hy foun de natuerlike blom it moaiste, dat wie de leelje.
Doe sei de juffer: "Dan kin ik jo hjir fannacht net ha, dan matte jo mar om in oar hinnekommen sjen."
De soldaet gong fuort.
In skoftsje letter kom der wèr in soldaet by datselde hearehûs. Dy wie èk fan 't garnizoen ôfdwaeld. Hy kom mei 't selde boadskip as de foarige.
De dame nom him mei nei de tún en dêr fortoande se itselde as by de foarige soldaet.
"Hokker blom fine jo de moaiste?" frege se.
"Ik fyn jou blom it moaiste", sei de soldaet.
"Moai," sei de dame, "dan kinne jo hjir sliepe."
Doe't se yn it hûs wienen, sei se: "Wy matte mar byinoar sliepe."
Dat gebeurde. Doe't de soldaet har neaken biseach, sei er:
"Och, och, hwat binne jo moai." Hy wiisde op har stuten en sei:
"Hwatfoar dingen binne dat eins?"
Hja sei: "Dat binne de bergen fan Sion."
"En hwat is dat foar in gat?" frege er.
"Dat is de bron der liefde", sei se.
Doe sei se: "Mar jo binne ek moai." En doe wiisde se nei hwat en sy sei: "Hwat is dêr de bineaming fan?"
"Dat is de stok fan Farao", sei er.
"En hwat binne dat dêr ûnder?" sei se.
"Dat binne de klokken fan Jericho", sei er.
Doe sei de soldaet:
"Ik ben een oud soldaat,
zo naken en zo bloot.
Ik heb een luiter
als een sabel zo groot.
En ben je er nu voor genegen,
dan zal ik hem er aan de billen toe in vegen."
Doe sei hja:
"Dan steek je de stok van Farao
in de bron der liefde
tot aan de bergen van Sion,
dat de klokken van Jericho
beginnen te luiden."

Een soldaat kreeg eens om onderdak bij een mooie dame in een herenhuis. Ze wezen elkaars lichaamsdelen aan en vroegen de naam ervan. De dame had een 'bron van liefde' en 'bergen van Sion' en de soldaat een 'stok van de farao' met daaronder de 'klokken van Jericho'. De soldaat gaf aan dat hij wel met de vrouw wilde vrijen, waarop de vrouw zei:
"Dan steek je de stok van Farao
in de bron der liefde
tot aan de bergen van Sion,
dat de klokken van Jericho
beginnen te luiden."

Corpus Jaarsma, verslag 743, verhaal 4

16 augustus 1969

Sion    Sion   

Jericho    Jericho   

2013-03-01 14:46:21