Hoofdtekst
Der wie ris in faem, dy tsjinne by de boer. Dêr wie ek in soan yn 'e hûs.
Op in joun sil se mei de soan to ôfljochtsjen. Hja hat in kears yn 'e hân. Dan komt der in wynpûster oan en de kears giet út.
De faem jowt in gjalp, mar de feint laket har út.
Dy faem hie forkearing hawn mei ien, dy wie stoarn, dy lei op 't tsjerkhôf.
Hwat bistû in bangskiter, seit de feint.
"Ik bin net bang," seit se, "ik doar rounom wol hinne yn 't tsjuster."
"Wedzje om in goune fan net?" seit de feint.
"Oannom", sei se.
"Bring dan dizze biezemstok yn 't graef fan dyn âld frijer", sei er.
Doe gong se mei de biezemstok op 't stap. It waeide nochal hwat. Doe't se op it tsjerkhôf stie by it grêf fan har froegere feint soe se de stok yn 'e groun stekke en gau wer fuort, mar doe woarde se fêsthâlden.
Sy woarde sa kjel dat sy foel op 'e groun del, bûten westen. Doe't se net werom kom, gongen de boer en syn soan nei 't tsjerkhôf ta. Dêr founen se har. Sy wie nòch bûten westen. Hja hie de stok troch de skel hinnestutsen yn 'e groun.
Dêrtroch koe se net fuortkomme.
De boer en de soan ha har thús helle. Mar sûnt wie se har forstân kwyt.
Op in joun sil se mei de soan to ôfljochtsjen. Hja hat in kears yn 'e hân. Dan komt der in wynpûster oan en de kears giet út.
De faem jowt in gjalp, mar de feint laket har út.
Dy faem hie forkearing hawn mei ien, dy wie stoarn, dy lei op 't tsjerkhôf.
Hwat bistû in bangskiter, seit de feint.
"Ik bin net bang," seit se, "ik doar rounom wol hinne yn 't tsjuster."
"Wedzje om in goune fan net?" seit de feint.
"Oannom", sei se.
"Bring dan dizze biezemstok yn 't graef fan dyn âld frijer", sei er.
Doe gong se mei de biezemstok op 't stap. It waeide nochal hwat. Doe't se op it tsjerkhôf stie by it grêf fan har froegere feint soe se de stok yn 'e groun stekke en gau wer fuort, mar doe woarde se fêsthâlden.
Sy woarde sa kjel dat sy foel op 'e groun del, bûten westen. Doe't se net werom kom, gongen de boer en syn soan nei 't tsjerkhôf ta. Dêr founen se har. Sy wie nòch bûten westen. Hja hie de stok troch de skel hinnestutsen yn 'e groun.
Dêrtroch koe se net fuortkomme.
De boer en de soan ha har thús helle. Mar sûnt wie se har forstân kwyt.
Onderwerp
AT 1676B - Clothing Caught in Graveyard 
AT 1676B - Clothing Caught in Graveyard 
ATU 1676B - Frightened to Death
ATU 1676B - Frightened to Death
Beschrijving
Meid neemt weddeschap aan dat ze in het donker een stok in het graf van overleden verkering durft te steken. Nadat ze de stok in de grond heeft gestoken wil ze weggaan, maar dat kan niet. Ongemerkt heeft ze de stok door haar schort gestoken waardoor ze niet weg kan komen. Van schrik valt ze flauw en is daarna haar verstand kwijt.
Bron
Collectie Jaarsma, verslag 790, verhaal 17 (Archief Meertens Instituut)
Datum Invoer
2013-03-01 14:46:21