Hoofdtekst
Der hie op in saterdeijoun in feest west yn it doarp en dêr hie de koster ek hinne west. Sadwaende wie de koster de oare moarns yn tsjerke net sa botte helder. En sa koe 't dan gebeure dat er ynpleats fan in glêsfol wetter in glêsfol jenever op 'e kânsel sette.
De doomny dronk der nou en dan ris út, it smakke him blykber wol, hwant it rekke hielendal leech.
Doe't it oan 't sjongen ta wie sei de doomny:
"Mijne vrienden, laten wij uit volle borst gaan zingen:
En wij gaan nog niet naar huis, nog lange niet, nog lange niet!"
De doomny dronk der nou en dan ris út, it smakke him blykber wol, hwant it rekke hielendal leech.
Doe't it oan 't sjongen ta wie sei de doomny:
"Mijne vrienden, laten wij uit volle borst gaan zingen:
En wij gaan nog niet naar huis, nog lange niet, nog lange niet!"
Beschrijving
Een koster is nog dermate uit zijn doen van een feest van de voorafgaande avond, dat hij per ongeluk op de kansel een glas jenever in plaats van een glas water neerzet. De dominee laat het zich goed smaken en heft het lied aan: 'En wij gaan nog niet naar huis, nog lange niet, nog lange niet!'.
Bron
Collectie Jaarsma, verslag 1122, verhaal 13 (archief MI)
Commentaar
30 juli 1974
Datum Invoer
2013-03-01 14:46:21