BRAND005 - Van Sente Brandane

Doe voeresi met ghemake
Up des zeewes vlake.
295 Doe versach Sente Brandaen
Eenen sconen werf staen:
Hi dochte den wijsen heere
Wel VI milen lanc of meere;
Die stont up den rugghe van eenen vissch[e];
300 Die bouc maect ons ghewisse,
Dat daer een soete water ant meere gaet:
Daer hadde die visch sinen haet
Ghenomen wel menich jaer,
So die bouc seit, over waer.
305 Daer up dien werf stont een wout.
Die Gods helden bout
Trocken haer scip in een havene
Ende ghinghen alle doe ave
Ghenen sconen werf scauwen;
310 Si ghinghen ooc hout houwen,
Omme te ziedene haer heten;
Die hongher liets hem niet vergheten.
Haren ketel si up hinghen;
Om hout datsi ghinghen,
315 Eenen drooghen boom si vonden;
Doe sine te houwene begonden,
Doe so scoot al dat eylant
Onder twater al te hant,
So dat die heleghe man
320 Te tijde cume sijn scip ghewan;
Met haesten si int scip [s]pronghen;
Den lof Gods datsi zonghen,
Dat hise bi der ghenaden zine
Verloost hadde van dier pine.
325 Die werf die ghinc al onder.
Dit was dat derde wonder,
Dat die heeren saghen.
Die wint die ghincse jaghen
Bi den zeyle vaste;
330 Doe leden si meneghe onraste
Ende menich onghemac.
Die heleghe abdt doe sprac:
"Dit mochte wel een visch zijn,
Die desen werf dus trac in;
335 Seker hi was wel hout,
Eer ghewies al dat hout
Up sinen rugghe braden."
Gode si dicken baden
Met ghestaden moede
340 Dor sine grote goede,
Dat hise saen ghesande
Tote eenen ghestadeghen lande.

De monniken gaan van boord op een eiland. Ze willen net een boom omhakken voor vuur als het eiland plotseling zinkt. Volgens Brandaan lag het eiland op een oude vis.

E. Bonebakker (ed.), Van Sente Brandane, naar het Comburgsche en het Hulthemsche handschrift. Amsterdam, 1894.

1380-1425

De indeling van de tekst is overgenomen uit: De reis van Sint Brandaan. Een reisverhaal uit de twaalfde eeuw, W. Wilmink (vert.) en W.P. Gerritsen (inl.). Amsterdam, 1996.

Brandaen    Brandaen   

[Brandaan]    [Brandaan]   

God    God   

2013-03-01 14:46:20