BRAND008 - Van Sente Brandane

Doe hiet Sente Brandaen
Sinen kiele wel ghedaen
415 Van dier steden wenden;
Die aerme zielen in hare allenden,
Die daer liepen up die zee,
Riepen "wach ende wee!"
Doe de kiel danen vloot,
420 Want si bleven in groter noot.
Doe voeren si met ghemake
Up die wilde zeewes vlake;
Doe horden si saen booten
Meneghen wint grooten;
425 Een storem hem an viel;
Die verdreef haren kiel
Noort waert an dat Lever meere,
Daer dat cleene Gods heere
Wel na verzeylt was in groter noot:
430 Si waerre wel na bleven doot.
Dit verzach Sente Brandaen:
Menich scip aldaer staen
Ende meneghen mast boom waghen,
Huter lever zee daer raghen:
435 Het dochte hem zijnde een wout.
Hoe dicke hem God sine doghet gout!
Daer sprac van Gods weghen ane
Eene stemme aldus Brandane:
"Vare oost waert metten baren,
440 Hier moghedi niet voorder varen;
Daer ligghen steene in die zee,
Die meneghen scepe doen wee;
Wat scepe met ysere bi hem quame,
Tote hem hijt trocke ende name
445 Ende het moeste daer al bliven."

AT 0322* - Magnetic Mountain Pulls Everything to it    AT 0322* - Magnetic Mountain Pulls Everything to it   

ATU 0322* - Magnetic Mountain Draws Everything to It.    ATU 0322* - Magnetic Mountain Draws Everything to It.   

Brandaan komt met zijn schip in de Leverzee terecht, waar hij tussen de vergane schepen door moet varen. De stem van God vertelt Brandaan dat hij de andere kant op moet varen, omdat hier in de zee stenen als magneten liggen.

E. Bonebakker (ed.), Van Sente Brandane, naar het Comburgsche en het Hulthemsche handschrift. Amsterdam, 1894.

1380-1425

De indeling van de tekst is overgenomen uit: De reis van Sint Brandaan. Een reisverhaal uit de twaalfde eeuw, W. Wilmink (vert.) en W.P. Gerritsen (inl.). Amsterdam, 1996.

Magnetic Mountain Draws Everything to It

Brandaen    Brandaen   

[Brandaan]    [Brandaan]   

God    God   

Leverzee    Leverzee   

2013-03-01 14:46:20