BRAND011 - Van Sente Brandane

625 Sente Brandaen voer van dannen
Met sinen Gods mannen
Up des zeewes vloede;
Daer worden si arde moede
Van den winde metten baren,
630 Daer si in moesten varen.
Daer dreven si metten winde
Weder int allinde
An eene vreeselike stat:
Die bouc die seit ons dat,
635 Dat hi eere hellen pit verzach,
Daermen in riep "O wy, o wach!"
An eenen donckeren berghe.
Daer waren in zwaren erghe
Arde vele aermer zielen,
640 Die daer branden ende wielen.
Dien berch bernet emmermeere.
Daer es meneghe ziele in zeere.
Daer en hordi anders niet mee,
Dan "o wy!" ende "wach!" ende "wee!"
645 Daer hoordi crijsel tanden;
Daer sach hi vlieghen die branden
In die wolken hooghe up waert.
Sente Brandaen sprac ter vaert
Ten proofst, die der hellen plach:
650 "Segghe mi, oft wesen mach:
Wat es die grote omminne,
Die ic nu daer hore inne?"
Doe seide een der pijn heeren:
"Hier zijn vooghde ende onrechte heeren,
655 Dat moochdi ghetrauwen,
Ende ooc ongherechte vrauwen;
Loose meyeren ende loose schepenen
Die moetent nu hier berekenen.
Ic sechdi noch meerre wonder:
660 Die wroughers sijn hier onder
Ende alle die verraderen;
Die moeten wi hier vergaderen
In dit diepe afgronde,
Die alle met haren monde
665 Dat alle weghe ontfaen,
Dat van hem quam ghegaen
Van alre bozer dinghe;
Dits haer loon in waerliker dinghe.
Om datsi dies ghedochten,
670 Datsi hare heeren brochten,
Datsi om cleene mieden
Mesvoerden die aerme lieden,
Daer omme so moeten si hier
Bernen in dit heete vier.
675 Ooc zijn hier ander zielen,
Die in sonden vielen:
In overden in ghiericheit,
In alrande boosheit,
Entie met booser scalchede
680 Haren evenkerstin mede
Dicken hebben verordeelt.
Dies werden si eewelic hier verzeelt,
Om datsi niet wilden afstaen
No rechte boete ontfaen."
685 Doe riepen die aerme zielen:
"Brandaen heere, wi zwielen
In wel bittre carijne
In dese groote pijne.
Brandaen wel lieve heere,
690 Bidt Gode voor ons zeere!"
Die duvel hieten wech varen;
"Ic segghe hu", sprac hi te waren,
"Ghi en wert niet zijnre hulpen vro;
Hi en mach hu helpen niet een stro;
695 Gh[i] roupt al jeghen spoet;
Ghi en hadt nye wille no moet,
Om Gods wille te doene:
Dus en hebdi nemmermeer zoene."

Brandaan en zijn metgezellen komen door een storm bij een donkere berg terecht. De berg is de hel waar zondaars branden en gloeien. De zondaars vragen Brandaan voor hen te bidden, maar de duivel zegt dat dit toch geen zin heeft.

E. Bonebakker (ed.), Van Sente Brandane, naar het Comburgsche en het Hulthemsche handschrift. Amsterdam, 1894.

1380-1425

De indeling van de tekst is overgenomen uit: De reis van Sint Brandaan. Een reisverhaal uit de twaalfde eeuw, W. Wilmink (vert.) en W.P. Gerritsen (inl.). Amsterdam, 1996.

Brandaen    Brandaen   

[Brandaan]    [Brandaan]   

God    God   

2013-03-01 14:46:20