BRAND026 - Van Sente Brandane

Doe dit al was ghedaen,
2220 Ghinghen si ten zeyle saen
Ende trockent an den maste
Ende bondent vele vaste;
Den ancker cabel sneden si ontwee
Ende voeren vroylic up die zee
2225 Ende quamen saen te hant
Ghesont tote in haer lant.
Den bouc nam Sente Brandaen
Ende alle die moonken saen
Ende ghinghen met hem scone
2230 In den monster vrome.
Doe quamen hem jeghen
Vele goede Gods deghen,
Broeders ende papen,
Alsose God hadde ghescapen,
2235 Ende ontfinghen die heeren
Met wel grooter eeren.
Dien bouc heeft hi up gheheven
Daer dat wonder in was bescreven.
Doe quam een inghel van Gode
2240 Ende dede zijns heeren ghebode:
"Sijt willecomme Brandaen!
Dine vaert es vuldaen;
Nu zijt up erderike
Also langhe, als hu ghelike,
2245 Ende alstu hier niet mee wils zijn
So vaert ten hemele int sitten dijn."
Doe ghereeddi hem ghewesse
Brandaen ende zanc een messe
Ende doe die messe was vuldaen,
2250 So en lettet niet lanc saen,
Hi en staerf die heleghe heere.
God dede hem grote eere:
Hi zant omme sine ziele
Den inghel Sente Michiele
2255 Men grouf met eeren den lichame
Daer maectemen in sinen name
Eene kerke te waren
Met IX scone autaren,
Die beteekenden die IX jaer,
2260 Dat seit die bouc over waer,
Dat hi was in allenden
Daer hem God wilde zenden.

De ankerkabel wordt doorgesneden zodat Brandaan en de monniken naar huis kunnen. Bij aankomst laat Brandaan het boek zien waarin de wonderen die ze onderweg tegenkwamen, staan beschreven. Kort daarna sterft Brandaan.

E. Bonebakker (ed.), Van Sente Brandane, naar het Comburgsche en het Hulthemsche handschrift. Amsterdam, 1894.

1380-1425

De indeling van de tekst is overgenomen uit: De reis van Sint Brandaan. Een reisverhaal uit de twaalfde eeuw, W. Wilmink (vert.) en W.P. Gerritsen (inl.). Amsterdam, 1996.

Brandaen    Brandaen   

[Brandaan]    [Brandaan]   

God    God   

2013-03-01 14:46:20