Hoofdtekst
Dyselde doomny hie twa moaije wite doukes. Snikwyt wienen se en sa mak, dat jy koenen der alles mei dwaen. Se sieten de húshâldster altyd op 't skouder.
Doe sei dy doomny op in kear tsjin 'e húshâldster: "Mei dy beide douwen kinne wy moai in sichtbere preek meitsje." Hy sei: "Nou komstû snein-to-moarn yn 'e preek en dan hastû dy beide wite doukes ûnder dyn jakje."
Dy sneins kondige de doomny fan 'e preekstoel ôf, hy soe dy moarns in sichtbere preek forkondigje, dan koenen de minsken sjen dat it wier wie, de wurden dy't er sei.
De húshâldster siet goed en wol to plak en doe hie de doomny even praet, doe sei er: "... en de engelen kwamen op mij nederdalen." Hy pausearde.
Mar der kaem neat.
Hy herhelle it noch ris in kear: "... en de engelen kwamen op mij nederdalen." Der gebeurde neat.
Nochris in kear herhelle er it, mar der kaem nòch neat. En doe waerd de man woest. Doe tocht er dat syn húshâldster yn 'e sliep fallen wie mei de douwen ûnder 't jak. Doe rôp er lûd en lulk: "Engelen, kom op mij nederdalen!" "Och, mynhear," sei de húshâldster doe, "de kat hat se opfretten!"
Doe sei dy doomny op in kear tsjin 'e húshâldster: "Mei dy beide douwen kinne wy moai in sichtbere preek meitsje." Hy sei: "Nou komstû snein-to-moarn yn 'e preek en dan hastû dy beide wite doukes ûnder dyn jakje."
Dy sneins kondige de doomny fan 'e preekstoel ôf, hy soe dy moarns in sichtbere preek forkondigje, dan koenen de minsken sjen dat it wier wie, de wurden dy't er sei.
De húshâldster siet goed en wol to plak en doe hie de doomny even praet, doe sei er: "... en de engelen kwamen op mij nederdalen." Hy pausearde.
Mar der kaem neat.
Hy herhelle it noch ris in kear: "... en de engelen kwamen op mij nederdalen." Der gebeurde neat.
Nochris in kear herhelle er it, mar der kaem nòch neat. En doe waerd de man woest. Doe tocht er dat syn húshâldster yn 'e sliep fallen wie mei de douwen ûnder 't jak. Doe rôp er lûd en lulk: "Engelen, kom op mij nederdalen!" "Och, mynhear," sei de húshâldster doe, "de kat hat se opfretten!"
Onderwerp
AT 1837 - The Parson to Let a Dove Fly in the Church 
AT 1837 - The Parson to Let a Dove Fly in the Church 
ATU 1837 - Holy Ghost in the Church
ATU 1837 - Holy Ghost in the Church
Beschrijving
Een dominee wil zijn twee tamme, witte duiven inzetten in de preek van de daaropvolgende zondag. De dominee kondigt aan dat hij een 'zichtbare preek' zal houden, zodat de gemeenteleden kunnen zien dat de woorden die hij verkondigt ook echt waar zijn. Als de dominee de woorden '...en de engelen kwamen op mij nederdalen' uitspreekt, is het de bedoeling dat de huishoudster van de dominee de twee duiven van onder haar jasje loslaat in de kerk. Er gebeurt echter niets. Ook bij de tweede en derde keer, zijn er nergens 'engelen' te zien. De dominee vermoedt dat zijn huishoudster in slaap is gevallen en roept daarom voor de laatste keer met donderende stem 'Engelen, kom op mijn nederdalen'. 'Och,' antwoordt de huishoudster dan 'de kat heeft ze opgevreten!'.
Bron
Collectie Jaarsma, verslag 1131, verhaal 20 (archief MI)
Commentaar
22 augustus 1974
The Parson to Let a Dove Fly in the Church
Datum Invoer
2013-03-01 14:46:21