Hoofdtekst
Der wie in mounler. Dy siet yn jildforlegenheit.
Doe kaem de duvel by him. De duvel sei: Dû kinst wol jild fan my krije, mar dan mat ik letter dyn siele ha. Ik jow dy in tonnefol jild mei in goeije kop der op. Dan hoechst my letter allinne mar in tonne sûnder kop werom to jaen.
Dat like dy mounder goed ta. Hy gong hinne, hy krige de tonne mei jild fan 'e duvel oan en struts meiiens de kop der ôf. It wie in gehaeide keardel, dy mouner. Hy sei tsjin 'e duvel: "Nim dy tonne mei jild mar wer mei, ik rêd it wol mei hwat der ôffallen is. De kop, dat is foar my genôch." Doe seach de duvel bitommele.
"Mar ik krij dyn siele noch", sei de duvel. "Dy meistû allinne bihâlde ast mei in iepene sek fol graen nei boven gean kinst, nei de souder, sûnder dat der ien kerltsje útfalt èn ast my boppedat hwat opjowst dat ik net folbringe kin."
Doe die de duvel in sek fol graen, mar de mounder sjoude der mei nei boppe ta sûnder dat der ien kerltsje útrûgele. Dat hie er dus oprêd.
Doe sei de duvel: "Nou it lêste." Hy wie der wis fan dat de man dat net koe.
Mar de mounder blaesde goed ôf en doe sei er tsjin 'e duvel: "Fang jo nou dy skeet even, dan krije jo myn siele." Mar dat koe de duvel net rêdde, hoe't er syn bêst ek die. Ja, der wurdt sein, dat de duvel nòch altyd achter dy skeet oan sit.
Doe kaem de duvel by him. De duvel sei: Dû kinst wol jild fan my krije, mar dan mat ik letter dyn siele ha. Ik jow dy in tonnefol jild mei in goeije kop der op. Dan hoechst my letter allinne mar in tonne sûnder kop werom to jaen.
Dat like dy mounder goed ta. Hy gong hinne, hy krige de tonne mei jild fan 'e duvel oan en struts meiiens de kop der ôf. It wie in gehaeide keardel, dy mouner. Hy sei tsjin 'e duvel: "Nim dy tonne mei jild mar wer mei, ik rêd it wol mei hwat der ôffallen is. De kop, dat is foar my genôch." Doe seach de duvel bitommele.
"Mar ik krij dyn siele noch", sei de duvel. "Dy meistû allinne bihâlde ast mei in iepene sek fol graen nei boven gean kinst, nei de souder, sûnder dat der ien kerltsje útfalt èn ast my boppedat hwat opjowst dat ik net folbringe kin."
Doe die de duvel in sek fol graen, mar de mounder sjoude der mei nei boppe ta sûnder dat der ien kerltsje útrûgele. Dat hie er dus oprêd.
Doe sei de duvel: "Nou it lêste." Hy wie der wis fan dat de man dat net koe.
Mar de mounder blaesde goed ôf en doe sei er tsjin 'e duvel: "Fang jo nou dy skeet even, dan krije jo myn siele." Mar dat koe de duvel net rêdde, hoe't er syn bêst ek die. Ja, der wurdt sein, dat de duvel nòch altyd achter dy skeet oan sit.
Onderwerp
AT 1176 - Catching a Man's Broken Wind 
AT 1176 - Catching a Man's Broken Wind 
ATU 1176 - Catching a Man’s Broken Wind.
ATU 1176 - Catching a Man’s Broken Wind.
Beschrijving
De duivel biedt een arme molenaar geld aan in ruil voor diens ziel. Hij wil de molenaar een ton geld met een flinke kop erbovenop geven. De molenaar zal slechts een ton zonder kop terug hoeven te betalen, aldus de duivel. De molenaar is de duivel echter te slim af: hij strijkt met zijn hand de kop van de ton en zegt hieraan genoeg te hebben. Op die manier geeft hij ook een ton zonder kop terug aan de duivel. De duivel krijgt in de gaten dat hij bedonderd is maar troost zich met de gedachte dat hij altijd de ziel van de molenaar nog zal krijgen na diens dood. De molenaar zal alleen aan de macht van de duivel kunnen ontsnappen als hij erin slaagt een een open zak graan naar zolder te dragen zonder dat er een korreltje uitvalt. Bovendien moet de molenaar de duivel een opdracht geven die hij niet volbrengen kan. De eerste opdracht vervult de molenaar moeiteloos. Ook de tweede opdracht legt hij met succes af: hij laat een wind en vraagt de duivel die op te vangen. Op deze manier ontkomt de molenaar aan de macht van de duivel.
Bron
Collectie Jaarsma, verslag 1131, verhaal 27 (archief MI)
Commentaar
22 augustus 1974
Catching a Man's Broken Wind & AT 1182 The Level Bushel
Datum Invoer
2013-03-01 14:46:21