CJ113626

Twa boeren gongen mei har froulju nei de film ta.
De froulju sieten njonken elkoarren. 't Wie yn 'e tiid fan 'e Dútse bisetting. Doe krige de iene frou in triedtsje beet en dat wuolle se om 'e finger. Dat rolle en dat rolle mar. Der kaem suver gjin ein oan. Hja koe dat jern skoan brûke, hwant alles wie like krap yn dy tiid. Op 't lêst hie se in hiele protte jern - in grouwe klute. Dy die se yn 'e tas.
De oare deis kaem har buorfrou, dêr't se njonken sitten hie, bûtendoar. Dy hoasse nochal bot.
"Jo ha 't op 't boarst", sei se tsjin har.
"Gjin wûnder", sei 't minske. "Ik bin biklûme. Ik bin justerjoune mei in broek oan nei de bioskoop ta gong en ik bin sûnder broek wer thús kaem."

Twee boeren gaan in oorlogstijd met hun vrouwen naar de bioscoop. Als een van de vrouwen tijdens de film ineens een draadje te pakken heeft, blijft ze eraan draaien. Er lijkt geen einde aan het draadje te komen en op het laatst kan de vrouw een hele bol garen in haar tas stoppen. Het komt de vrouw erg goed uit omdat er grote schaarste heerst. Als ze de volgende dag de buurvrouw spreekt, blijkt die vreselijk kou gevat te hebben. De buurvrouw zegt dat dat nogal logisch is, omdat ze gisteren met een broek aan naar de bioscoop ging en er zonder broek weer uit kwam.

Collectie Jaarsma, verslag 1136, verhaal 26 (archief MI)

2 september 1974

Tweede Wereldoorlog    Tweede Wereldoorlog   

Dútse    Dútse   

2013-03-01 14:46:21