CJ114405

Doomny kaem op húsbisite by in man yn Sumarreheide. Dy man wie onkerkelik. Hy wie foar in boer oan 't heide oanmeitsjen. Doe't de doomny by dy man yn 'e hûs siet, frege er, of er de bibel wol even ha mocht, dan woe er in stikje foarlêze.
Doe sei dy man: "In bibel? Dy ha wy net."
Doe sei de doomny: "Dan sil 'k wol ien bisoargje."
Doe liet de doomny in bibel nei dy man tabringe.
In jier letter kaem doomny dêr wèr. Doe sei er: "Ha jo al ris yn 'e bibel lêzen?"
(Dy man hie in frou, dy krimmenearre altyd. Der wie noait hwat goed hwat de man die en sy hie altyd in min sin.)
Op 'e fraech fan 'e doomny sei de man: "Ja, ik ha der wòl yn lêzen, mar ik ha der net folle warheit yn foun. Mar ien ding stiet der yn, dat is hartstikke wier. Dat is de zuivere warheit."
"Hwat is dat dan?" frege doomny.
"Dat stiet yn 'e spreuken fan Salomo", sei de man. Der stiet: "Het is beter te wonen op woeste grond dan bij een zeer kijfachtige huisvrouw."

Een dominee brengt een huisbezoek aan een onkerkelijke boer om wat uit de bijbel te lezen. Als de boer geen bijbel blijkt te bezitten, zorgt de dominee dat hij er eentje krijgt. Als de dominee de boer – die een erg vervelende vrouw heeft – een jaar later nog eens bezoekt om te vragen hoe het met de bijbelstudie staat, antwoordt de boer dat hij één waar ding heeft gelezen en wel in de spreuken van Salomo: 'Het is beter te wonen op woeste grond dan bij een zeer kijfachtige huisvrouw'.

Collectie Jaarsma, verslag 1144, verhaal 5 (archief MI)

16 september 1974

Salomo    Salomo   

Sumarreheide    Sumarreheide   

2013-03-01 14:46:21