Hoofdtekst
Der wie in lyts jonkje, dat hie in knyn. Hy wenne njonken 'e skoalle. Hy gong noch net nei skoalle ta, dêr wied er noch to lyts foar, mar hy kaem wol gauris by juf yn 't lokael en dan naem er syn knyn mei. Op in kear wied er dêr wer, doe ûntkaem de knyn him. Dy fleach ûnder 'e banken. It jonkje oan 't sykjen.
Juf siet foar de klasse op in hege stoel. Hja sei tsjin 't jonkje: "Krûp mar ûnder 'e banken troch, ast him ek sjochst."
Doe sei er: "Ik sjoch him leau 'k al, juf. Mar ik wyt net of er dat wol is. Hwant m_n knyn hat de bek oerdwars en dizze hat him krekt oarsom."
Doe seach er by juf ta de broek yn.
Juf siet foar de klasse op in hege stoel. Hja sei tsjin 't jonkje: "Krûp mar ûnder 'e banken troch, ast him ek sjochst."
Doe sei er: "Ik sjoch him leau 'k al, juf. Mar ik wyt net of er dat wol is. Hwant m_n knyn hat de bek oerdwars en dizze hat him krekt oarsom."
Doe seach er by juf ta de broek yn.
Beschrijving
Een klein jongetje ontglipt zijn konijn in een schoollokaal. De juffrouw staat de jongen toe het diertje te zoeken door tussen de banken door te kruipen. Op een gegeven moment denkt de jongen zijn konijn te zien, maar hij verbaast zich erover dat dit konijn zijn bek niet overdwars heeft, maar in de lengte. Hij blijkt in de broek van de juffrouw te kijken.
Bron
Collectie Jaarsma, verslag 1144, verhaal 22 (archief MI)
Commentaar
16 september 1974
Datum Invoer
2013-03-01 14:46:21