Hoofdtekst
Der wienen in man en in frou, dy krigen in poppe. 't Wie in earmoedige húshâlding en sy hienen gjin fleis yn 'e panne. Dat de man teach der mei it gewear op út om gau even in hazze to sjitten.
Doe't er krekt ien sketten hie, kaem him de plysje oer 't mad. De man tochte: dit is net bêst.
Hy makke hurd dat er thúskaem lâns in binnenpaedtsje en dêr lei er de hazze yn 'e widze, ûnder 'e poppe. "Mar hoe matte wy mei it gewear oan?" frege er. Syn frou sei: "Dû dochst it yn twaën. Ik stek der in stik fan yn 'e broek en dû stekst der in stik fan yn 'e broek." Dat dienen se. De man sei tsjin syn jonkje: "As de plysje aenst komt, fortelst him neat, hè?" En doe wie de plysje der al.
Dy koe neat fine. Doe sei er tsjin 't jonkje:
"Wolstû my sizze hwer't de hazze is?"
"Né," sei 't jonkje, "ik mei neat sizze."
"Ast' it seiste, krijst fan my in ryksdaelder", sei de plysje.
Doe sei it jonkje: "Hwat heit yn 'e broek hat, past yn datselde hwat mem yn 'e broek hat. Hwat se der mei sketten ha leit yn 'e widze."
Doe't er krekt ien sketten hie, kaem him de plysje oer 't mad. De man tochte: dit is net bêst.
Hy makke hurd dat er thúskaem lâns in binnenpaedtsje en dêr lei er de hazze yn 'e widze, ûnder 'e poppe. "Mar hoe matte wy mei it gewear oan?" frege er. Syn frou sei: "Dû dochst it yn twaën. Ik stek der in stik fan yn 'e broek en dû stekst der in stik fan yn 'e broek." Dat dienen se. De man sei tsjin syn jonkje: "As de plysje aenst komt, fortelst him neat, hè?" En doe wie de plysje der al.
Dy koe neat fine. Doe sei er tsjin 't jonkje:
"Wolstû my sizze hwer't de hazze is?"
"Né," sei 't jonkje, "ik mei neat sizze."
"Ast' it seiste, krijst fan my in ryksdaelder", sei de plysje.
Doe sei it jonkje: "Hwat heit yn 'e broek hat, past yn datselde hwat mem yn 'e broek hat. Hwat se der mei sketten ha leit yn 'e widze."
Beschrijving
Een arme man moet op pad om een haas te schieten omdat er niets te eten is voor zijn vrouw en kind. Als hij het dier geschoten heeft, zit de politie hem plotseling op de hielen. De man maakt dat hij thuiskomt en verbergt de geschoten haas in de wieg van het kindje. Het geweer haalt hij uit elkaar en zijn vrouw en hij doen elk een onderdeel in hun broek. Als de politie kort daarop het huis betreedt, wordt er niks gevonden. Één van de agenten stelt het kleine kindje een rijksdaalder in het vooruitzicht als het wil zeggen waar de haas is. Het kind weigert aanvankelijk, maar zegt dan 'Wat vader in zijn broek heeft, past in hetgeen dat moeder in haar broek heeft. Wat ze daarmee geschoten hebben ligt in de wieg'.
Bron
Collectie Jaarsma, verslag 1157, verhaal 4 (archief MI)
Commentaar
12 september 1977
Datum Invoer
2013-03-01 14:46:21