Registratie zal enige tijd duren. Deze functie is in ontwikkeling.

CJ115912

Een mop (mondeling), maandag 26 september 1977

Hoofdtekst

Der wienen twa mieren oan 't meanen. It wienen poepen. Doe kaem dêr in keardel by harren, dy hie in pot to keap. Hy sei, dêr koenen se it iten waerm yn krije sûnder der in kachel by to brûken. Dat like dy poepen moai ta, sa'n pot koenen se wol brûke en sy kochten him.
De oare deis namen se him mei nei 't lân fol iten. Dat wie kâld, mar sy setten de pot op 'e groun, dan soe 't iten fansels waerm en gear wurde.
Wit hoe faek rounen se nei de panne ta om to sjen of it iten al waerm waerd. Mar it woe mar net gear wurde. It bleau allike kâld.
Op 't lêst waerd dy iene poep lulk. Hy forlear syn geduld en skopte tsjin 'e panne oan. Doe kom de panne yn 'e sleat torjochte. De panne sonk en de bûlgen kamen boppe. Doe't er dy bûlgen seach, sei er tsjin syn maet: "Moest sien, nou kookt dy forrekte pot."

Onderwerp

VDK 1539C - De zelfkokende pot    VDK 1539C - De zelfkokende pot   

Beschrijving

Twee Duitse hannekemaaiers - ook 'poepen' genaamd - kopen een pot en laten zich wijsmaken dat ze het eten daarin warm kunnen krijgen zonder vuur te gebruiken. De poepen wachten geduldig tot het eten warm wordt, maar er gebeurt niks. Als één van de poepen woedend de pot in de sloot trapt, verschijnen er al gauw belletjes in het water. De poep denkt dat de pot nu kookt.

Bron

Collectie Jaarsma, verslag 1159, verhaal 12 (archief MI)

Commentaar

26 september 1977
De zelfkokende pot

Naam Overig in Tekst

Duitse    Duitse   

Datum Invoer

2013-03-01 14:46:21