CJ118305

In boer en boerinne hienen in faem, dy hâldde tige fan lekker iten en drinken. As se it lappe koe dan slynde se it iene of oare en iet dat tomûk op. Mar sy moest goed oppasse, hwant se hienen dêr in papegaei en dy fortelde altyd alles hwat er seach. Dat de faem moest der altyd foar soargje dat dat bist net fornaem hwat se die.
Op in kear wie de frou fuort.
De faem tocht: nou wol ik it der hjoed ris goed fan nimme en ris lekker ite en drinke. Hja die gau in koperen earnamer oer de papegaei syn kouwe hinne en doe bigoun se to bakken en to brieden. Hja sette dy middeis in lekker miel foar har allinne op 'e tafel.
Doe't de frou thúskaem frege dy oan 'e papegaei hwat der dy deis gebeurd wie. Doe sei de papegaei:
Toen de hemel van koper was,
toen ging de pan van snetterdesnet.

VDK 0237B* - Toen de hemel van koper was    VDK 0237B* - Toen de hemel van koper was   

Omdat een papegaai de schranspartijen van de boerenmeid aan de boer dreigt de verklappen, zet de meid het dier een koperen emmer over de kop. Nadat ze de papegaai het zicht ontnomen heeft, begint ze heerlijke maaltijden te bereiden. Als de boerin kort daarop thuiskomt en de vogel vraagt of er nog nieuws is, antwoordt die: 'Toen de hemel van koper was, ging de pan van snetterdesnet'.

Collectie Jaarsma, verslag 1183, verhaal 5 (archief MI)

9 juli 1979

Toen de hemel van koper was

2013-03-01 14:46:21