CJ124102

In Duitsland woonde een vrouw die heette Elisabeth.
Het was een edelvrouw en haar man was een edelman. De man was altijd dronken en hij was heel wreed tegen zijn onderhorigen. Het volk was erg arm. Elisabeth had echter een goed hart. Op een keer nam ze stiekum geld bij dat van haar man weg en daarmee ging ze naar de armen en de zieken om het uit te delen. Later deed ze dat telkens weer, zonder dat haar man dat merkte. Want hij zou daar erg op tegen zijn.
Toen op een avond was 't al donker. Zij was er op uitgetrokken met een grote mantel aan en een buidel met goud onder die mantel verborgen.
Toen kwam haar man thuis en zag dat het geld weg was. Hij vermoedde wat er gebeurd was. Hij reed haar achterna zo snel hij kon. Toen hij haar ingehaald had, zei hij: "Hier dat geld. Ik moet dat geld hebben."
"Nee," zegt ze, "ik heb helemaal geen geld bij me. Ik heb alleen maar rozen meegenomen."
"Dat is niet waar", zegt hij. Hij scheurt haar de mantel van 't lijf en toen blijkt het werkelijk dat het allemaal rozen zijn.

Een rijke edelvrouw deelt stiekem geld uit aan arme mensen. Onder haar mantel heeft de vrouw een buidel goud verborgen. Als haar gierige echtgenoot dit merkt, reist hij zijn vrouw achterna om haar te verhinderen het geld uit te delen. De vrouw verklaart tegen haar man geen geld, maar rozen bij zich te hebben. Als de man haar de mantel van het lijf scheurt, zitten er daadwerkelijk allemaal rozen onder.

Collectie Jaarsma, verslag 1241, verhaal 2 (archief MI)

? (c. 1975)

Elisabeth    Elisabeth   

Duitsland    Duitsland   

2013-03-01 14:46:21