Hoofdtekst
It gebeurde ris dat der yn Burgumerheide in faem net goed wie. Doe gongen se nei Piter Poes ta om ried.
Piter sei, hy soe by de faem komme.
Hy ried op 'e hounekarre mei Steffen Prûk dêrhinne. 't Wie Steffen syn karre. Piter frege de âlden dit en dat, doe sei er: "Nou wit ik it wol. Jow my it fanke har holkessen mar ris." Dat snie er iepen. 't Wie in fearren kessen. Piter helle dêr trije krânsen út. De trêdde krâns wie noch net earlik klear.
"Krekt op tiid," sei Piter, "hie de 3e krâns ek klear west, dan hienen jim jimme bern net bihâlden."
De krânsen waerden opbrând en Piter joech syn riedjowings. It bern wie bitsjoend.
Hy barde in ryksdaelder en doe makke hy de âlders dúdlik dat se gewaer wurde koenen hwa't it bern bitsjoend hie. Hy sei: "As ik aenst fuort gean, dan is de earste dy't by jimmes by de doar komt deselde dy't har bitsjoend hat. Dat is de duvel.
Jimme matte hinnegean en smyt dyselde in potfol ûngemak (stront) op 'e kop."
Piter en Steffen setten ôf. Doe't se in eintsje fuort wienen, sei Piter: "Och heden, nou mat ik werom. Ik ha myn pypke lizze litten."
Piter werom. Mar hy hie noch mar krekt de klink fan 'e doar lichte of klets, dêr krige er in potfol minskestront oer de kop.
Piter makke gau dat er wer fuort kaem, sûnder pipe.
Piter sei, hy soe by de faem komme.
Hy ried op 'e hounekarre mei Steffen Prûk dêrhinne. 't Wie Steffen syn karre. Piter frege de âlden dit en dat, doe sei er: "Nou wit ik it wol. Jow my it fanke har holkessen mar ris." Dat snie er iepen. 't Wie in fearren kessen. Piter helle dêr trije krânsen út. De trêdde krâns wie noch net earlik klear.
"Krekt op tiid," sei Piter, "hie de 3e krâns ek klear west, dan hienen jim jimme bern net bihâlden."
De krânsen waerden opbrând en Piter joech syn riedjowings. It bern wie bitsjoend.
Hy barde in ryksdaelder en doe makke hy de âlders dúdlik dat se gewaer wurde koenen hwa't it bern bitsjoend hie. Hy sei: "As ik aenst fuort gean, dan is de earste dy't by jimmes by de doar komt deselde dy't har bitsjoend hat. Dat is de duvel.
Jimme matte hinnegean en smyt dyselde in potfol ûngemak (stront) op 'e kop."
Piter en Steffen setten ôf. Doe't se in eintsje fuort wienen, sei Piter: "Och heden, nou mat ik werom. Ik ha myn pypke lizze litten."
Piter werom. Mar hy hie noch mar krekt de klink fan 'e doar lichte of klets, dêr krige er in potfol minskestront oer de kop.
Piter makke gau dat er wer fuort kaem, sûnder pipe.
Onderwerp
TM 3101 - Heks maakt kind (mens, dier) ziek   
Beschrijving
In het hoofdkussen van een ziek meisje ontdekt een duivelbanner drie verenkransen, waarvan de derde nog niet af is. De kransen worden verbrand, de betovering zou veroorzaakt zijn door de eerste persoon die verschijnt, ouders krijgen de raad om een pot stront over de persoon te gooien. De eerste persoon die verschijnt is de duivelbanner die wat vergeten is, en de pot stront over zich heen krijgt.
Bron
Collectie Jaarsma, verslag 1245, verhaal 2 (Archief Meertens Instituut)
Naam Overig in Tekst
Piter Poes   
Piter   
Steffen Prûk   
Steffen   
Pieter Poes   
Naam Locatie in Tekst
Burgumerheide   
Plaats van Handelen
Burgumerheide   
Suameer   
Datum Invoer
2013-03-01 14:46:21
